,,,, ИЛГАК,,,,

(Xаётий Хикоя)
Наргиза келин бўлиб тушгандан буён Қайнонасини кулиб турган чехрасини кўрмади, доим нимадандир кўнгли тўлмаётгандек юради.
Охири Наргиза Овсинидан сўради, нима қилса Ойиси хурсанд бўлишини, балки бажараётган келинлик вазифаларидан кўнгили тўлмаяптимикин?
Қандай қилиб кўнглига йўл топиш сирларини айтишини илтимос қилди.
Овсини Наргизани эшитса хафа бўлади деб ўйламади, дарров гап нимадалигини айтди қўйди.
Наргиза Овсинини тинглар экан, устидан муздек сув қуйиб юборилгандек хис қилди.
Овсинининг айтишича, Қайнонаси ўғлининг Наргизага уйланишига қарши бўлган.
Ўғлини Наргизадан совутиб юбориш мақсадида бормаган фолбини қолмабди.
Қаерда кучли, донғи чиққан фолбин бўлса бориб, ўқитиб келса ҳам таъсири бўлмаган.
Ўғли «мен Наргизага уйланаман ундан бошқаси керак эмас» деб туриб олган экан.
Ўғлини Наргизага уйланмай, синглисини қизи Махфузага уйланишига кӯндира олмай минг қаршиликлар билан Тўй қилишган экан.
Наргиза Овсинидан бор хақиқатни эшитиб,
кўнглида турмуш ўртоғи Маҳмуд акасига яна ҳам ишончи ортди. Учрашиб юришганда бирор марта уйдагилар қарши тўйимизга демагани учун, Онасининг шунча қаршилигига дош бериб, берган ваъдасини устидан чиқиб, Наргизага уйлангани учун
қалбидаги мухаббати жўш уриб тўлқинланди..
Наргиза ақл фаросатли аёл бўлгани учун, Овсинига "Ойим Худо хоҳласа мени ҳам ёқтириб қолади, рахмат сизга, энди яна ҳам эътиборли бўламан" деди.
Овсини эса Наргизани бу сўзидан хайратда қолди.
Наргиза Қайнонасига янада эътиборли бўлиб, кўнгилини олишга ҳаракат қилди.
Кунлардан бир куни Наргиза ётоқхонасини супураётиб, гилам остидан оғзи очиқ холатда турган сариқ, кичкина илгакка
кўзи тушди.
Худди олтин илгак сингари ялтираб турган илгакни дарров кўйлагига қадаб ишини давом эттираверди.
Саратон иссиқ бўлгани сабаб, салқин тушганда хамир қориб, кечки таъомга иссиқ ёғли нон, сомса қилди.
Овсини мастава қилди.
Дастурхон атрофига оила аъзолари тўпланиб овқатланишди.
Бир махал Қайнонасини хирқироқ тутиб қолди. Ёнида ўғли ўтиргани учун елкасига аста уриб, Ойижон нима бўлди деди.
Еяётган сомса ичидаги илгак Қайнонасини тилига санчилиб қолган эди...!
Қайнонаси қон аралаш илгакни тупуриб ташлаб, қизариб ёшга тўлган кўзи билан бир Наргизага бир нариги келинига ўқрайиб қарарди.
Наргиза дарров Ойисига дастрўмол бериб, қўлидаги сомса билан ўша сариқ кичкина илгакни олар экан, Ойижон кечиринг, жон Ойижон кечиринг, мен айбдорман, кечиринг деб такрорларди.
Бугун ётоқхонамизни супураётиб, гилам остидан шу илгакни топиб олиб, кўйлагимга қадаб олгандим, қандай сомса ичига тушиб қолганини кўрмай қолибман..
Наргиза йиғламсираб, бир эрига, бир Қайнонасига қараб, катта жиноят қилиб қўйган одамдек Ойисини оёғига йиқилиб, Ойижон кечиринг, Ойи, Ойи, Ойижон, кечиринг, сизга эмас ўзимга санчилса бўлмасмиди шу илгак..
Ойижон... Кечиринг, кечиринг... дер эди.
Ойиси ирғиб туриб ошхонадан чиқиб кетди. Наргиза эса кутилмаганда юзига тушган эрининг тарсакисидан учиб орқасига йиқилди, кутилмаган тарсакининг кучли зарбидан ҳушидан кетди.
Кўзини очганида кўйлаклари хўл, Овсини сув сепиб хушига келтирган,
Наргизани ётоқхонасига олиб кириб ётқизиб чиқиб, ўзи ошхонани йиғиштираётган эди.
Наргиза йиғлаб чарчади, ухлаб қолди.
Эри қай махал олдига кириб ётганини сезмабди хам. Ярим кечаси туриб қараса эри тескари қараб ухлаб ётарди...
Наргиза ўзини қўйгани жой топа олмай ҳовлига чиқди. Ойиси ухлайдиган хонанинг чироғи ёниқ тургани учун, аста деразадан мӯралади. Ойиси ухламай китоб ўқиб ўтирганини кўриб олдига яна кечирим сўрагани кирди.
- Ойижон кечиринг, Ойижон сиз кечирмасангиз ӯғлингиз хам кечирмайди.
Ойижон биламан, мени ёқтирмайсиз.
Сизга ёқиш учун шунча ҳаракатларим зое кетди. Бирор марта қизим ҳам демадингиз.
Агар ӯғлингиз билан яшашимга қарши бўлсангиз, майли фарзандли бўлмасимдан руҳсатини олиб кетаман.
Сизнинг кўнглингизга ёқмай, кенжатой, севимли ўғлингиз билан яшаб, Сизнинг дуойингизни олмай қандай бахтли бўламан.
Мана сиз норизолигингиз учун, тўйимизга яқинда йил бўлай деяпти, фарзандли бўлишдан дарак хам йўқ.
Махаллада тенг тушган келинлар хаммаси хомиладор бўлишди.
Мен хам фарзандли бўлиб, Қийналиб ўғил ўстирсаму, ўғлим билан яшаётган келиндан кўнглим тўлмаса, Оналик меҳрига тош отилган бўлади... Мен чидай олмас эдим Ойижон...
Наргиза чин дилдан йиғлаб сўзлар, кўз ёшлари нурли юзини ювиб, шундай хокисор бўлиб кечирим сўрар эдики, тош бағир инсон хам эриб кетадиган даражада мулойим овози билан, Ойиси олдига ўтириб қўлларини силарди..
Ойижон бир оғиз кечирдим денг, эртага уйимга кетаман. Мени кечиринг..
Қайтар дунё, мен сизга ёқмасам, кейинчалик менга хам келиним ёқмаслиги мумкин..
Сизнинг норизолигингиз юзингиздан хам билиниб туради, кўнглингизга йўл топа олмаган келинингизни кечиринг..
Ойижон сизга санчилган илгакни хам жавоби бор. Бир кун Аллоҳ жазойимни беради... Гуноҳкорман кечиринг...
Кечирмасангиз қайтар дунё...
Ойижон... Кечиринг... Кечиринг Ойижон...
Қайнонаси эса Наргизани сўзидан юм -юм йиғлар, бир сўз айтмасдан туриб Наргизага қараб кўз ёшларини артар экан,
Кечирдим болам... Кечирдим...
Ухланг энди қизим... Кечирдим...
Йиғламанг кечирдим Болам... деди...
Наргиза йиғлаб бошини эгиб чиқиб кетди..
Қайнонаси дуолар китобини қучоқлаб овозини чиқариб йиғлади...
Аллоҳ қилган гуноҳларимни кечир..
Қайтар дунё... Шундай оқила келинимга қилганимга , жазони йўллаб қўйдинг...
Аллоҳим кечир...
Беайб келинимни севимли ўғлимдан ажратиш учун, Фолбинга ўқитиб келган илгакни ўзимни тилимга санчдинг...
Иймонсиз қалбимга санчдинг...
Мехрсиз юрагимга санчдинг...
АЛЛОХИМ КЕЧИР, ШАЙТОННИ СЎЗИГА КИРГАН БАНДАНГНИ КЕЧИР....
Қайнонаси тинмай Аллоҳдан кечирим сўраб, яна намоз ўқишга шайланди...
Она рталаб ўғлини хомуш холатда сўрида, қўлидаги хатга қараб ўтирганини кўрди..
Наргиза тонг отишига яқин хат ёзиб қолдириб, Ота уйига кетган эди..
Наргиза хатида хаммадан кечирим сўраб,
Қилган иши учун ўзини ҳеч қачон кечира олмаслигини, бу қилган ишидан энди Ойисини кўзига қарай олмаслигини, хатнинг охирида эса катта харфлар билан ёзибди...
"БЕГИМ КЕЧИРИНГ, РОЗИ БЎЛИНГ,
ХОТИН ТОПИЛАДИ, МУҚАДДАС ОНА ТОПИЛМАЙДИ... ОЙИМ АЙТГАН ҚИЗГА УЙЛАНИНГ МЕН РОЗИМАН!!!" ...
(давоми бор "1- qism tugadi)