Ажиб бир бозорга кириб қолибман,

Манзара ёкимсиз бекор кирибман.
Излаган нарсамни эсдан чикардим,
Савдоси бошкача кўриб йиғладим.
МЕХР ОКИБАТни нархи осмонда,
Уни хам топмадим йўқмиш ҳеч кимда.
ВИЖДОНни сўрадим нархи бир чака,
Дейдилар керак-ку оз- моз чой чака.
ИНСОФни умуман топиб бўлмади,
Баъзилар хаттоки уни билмади.
Сочилиб ётибди ҳар хил китоблар,
Ёнида яна кўп бир хил никоблар.
Қизикиб сўрадим... бу қандай китоб?!,
Ëнида турган бу кимларга никоб?!.
Айтдилар...... Эй сайёх сен кўзингни оч,
Бу юртдан тезроқ кет вакт бор тезрок қоч.
Китоблар... билсанг бу " ЁЛГОН" китоби,
Ёнингда шу юртнинг "дўстлик" никоби.
Сал нари юрувдим " НОМУС" бозори,
Аёл хам эркак хам унинг харидори.
Сотувларда турибди турли "УЙИНЧОҚ",
Келинчак кийимли ҳар хил куғирчок.
Дейдилар нархласанг арзон берамиз,
Хохласанг янгисин олиб келамиз.
Оёғим остида узгача тупроқ,
Нима экан деб уйладим кўпроқ.
Дейдилар сен билган ҚАДР бўлади,
Шу "қадр" устидан хамма юради.
Хароб бир кўримсиз тиламчилар кўп,
Номлари ажойиб айтдилар ЮРАК.
Турарлар бечоралар пана- панада,
Сўрашиб хар кимдан МЕХР садака.
Дод дедим бу юртнинг бозори кўрсин,
Китоби никоби барчаси куйсин.
Окибат мехр ҳам одамда бўлсин,
Юраклар ерда эмас урнида турсин.
Унутиб кўймайлик биз ИНСОФ сўзин,
Умрингиз бўлсин илохо узундан-узун.
Айтганим ичида бордир хақиқат,
Бу" шеърни ўқиган СИЗЛАРГА РАХМАТ!!!