Узоқ вақт комада ётган эр ўзига келди.

Унинг хотини доимо ёнида бўлди.
Эр кўзини очиб, ёнида ўтирган хотинига деди:
«Сен доимо ҳаётимнинг энг қийин дамларида
ёнимда бўлдинг: мени ишдан бушатишганида,
кўнглимга таскин бердинг. Бизнесим қулаб, қарзларим туфайли мени
отиб яралашганларида, ёнимдан бир қадам
нари кетмадинг.
Уйсиз қолиб кетганимизда ҳам мени ташлаб
кетмадинг.
Соғлигимни йўқотиб, касалхонага тушдим, мана – ёнимдасан. Биласанми, хотин,
нималарни ўйлаяпман?
Менимча, сен менга фақат бахтсизлик
келтиряпсан!»