Беш нафар янги бўлган бойваччалар жуда ҳам қуюқ зиёфатда ўтиришибди.

Бири қўйиб бирлари мақтанишяптилар. Биринчиси:-«Мен бу йил хотинимни Таиландга дам олгани жўнатдим”, дебди. Иккинчиси:-“Мен хотинимни Парижга жўнатдим, Эйфель минорасига чиқиб келинг хоним дедим”, дебди. Учинчиси:-“Хотиним Канар оролларида дам олиб келди, неча пул бўлса ҳам борасан дедимда”, дебди.Тўртинчиси:-“Мен хотинимни Ўртаер денгизи бўйлаб саёхатга жўнатдим, 21 та мамлакатда бўлиб келади”, дебди. Бешинчи бой индамай овқатни паққос тушириб ўтирган экан. халиги тўртала бойлар:-“Хой, сен нега индамайсан, хотинингни қаёққа жўнатдинг?”, деб сўраган эдилар. Бешинчи бой оғзидаги овқатини ютиб-ютмай:-“Мен хотинимни хеч қаёққа жўнатмадим, ҳозирча ўзим эплаб турибман”, деган экан.