♥ Yigit ketti...

Yo'q u qizdan voz kechmadi, uni tashlab ketmadi... U shunchaki tanaffus qilmoqchi bo'ldi... Qizsiz yashab ko'rishga urinib ko'rdi...
Qiz uni kun sanab kutti... Soat, minut sanadi uni birgina "salom" degan so'zini eshitish uchun... Tushlarida uni ismini aytib chaqirdi, lekin afsus... javob kelmadi...!
Bola qizni borligiga, qaytganida uni quchoq ochib kutvolishiga ishonib yashadi... U boshqa qizlar bilan ovundi... Aldamoqchi bo'ldi o'zini, ammo o'xshamadi... Ular qandaydur sovuq, hissiz tuyuldi unga...!
Oradan oylar o'tib yigit qaytdi... Qizni ko'rdi uzoooqdan: u anchagina o'zgargan, ko'zlaridan baxtli ekanligi ko'rinib turardi...
Nogahon qizni telefoni jiringladi, qaradi: tanish raqam... U bu raqamni kantaktidan allaqachon o'chirgandi, lekin hotirasiga muhrlanib yod bo'pketgani uchun uni darrov tanidi... Endigina unutilgan azoblar yana bosh ko'tardi... "Yo'q ko'tarmiman, gaplashmiman. Bu qo'limdan keladi..." deya takrorladi o'ziga...!
Yigit yana o'n marta, yuz marta terdi qizni raqamini, lekin faqat uzun uzun gudoklarnigina eshitdi...!
Qizga sms keldi: "axir men orani ochiq qilmagandimku, seni tashlab ketmagandimku..." Javob yozdi: "kechiring, meni o'zim kettim... Balkim meni tashlab ketmagandursiz, lekin bir tomchigina bo'lsada UMID HAM BERMAY KETUDIZ...!"♥