Узоқ вақт комада ётган эр ўзига келди.

Унинг хотини доимо ёнида бўлди.
Эр кўзини очиб, ёнида ўтирган хотинига деди:
«Сен доимо ҳаётимнинг энг қийин дамларида ёнимда бўлдинг: мени ишдан бушатишганида, кўнглимга таскин бердинг.
Бизнесим қулаб, қарзларим туфайли мени отиб яралашганларида, ёнимдан бир қадам нари кетмадинг.
Уйсиз қолиб кетганимизда ҳам мени ташлаб кетмадинг.
Соғлигимни йўқотиб, касалхонага тушдим, мана – ёнимдасан. Биласанми, хотин, нималарни ўйлаяпман?
Менимча, сен менга фақат бахтсизлик келтиряпсан!»