Бир киши доим ишга кеч қолар, бошлиқ унинг ойлигидан ушлаб қоларкан.

Бир куни бошлиқ жаҳли чиқиб дебди:
– Уят эмасми, доим кеч қолиб келасиз!
– Нима бўпти! Кеч қолсам ўзимнинг пулимга кеч қоляпман–ку.