Bir qiz o'qishdan kech qaytibdi va

yo'lini yaqin qilish uchun hiyobon
orqali yurishga majbur bo'libdi.
Hiyobon ichida bir ko'cha daydisini
ko'rib avval qo'rqibdi. So'ng "Oyatal
Kursiy" Qur'on vazifasini o'taydi degan onasini gapi esiga tushib, duoni o'qib
yo'lda xotirjam ketaveribdi. So'ng
uyiga eson omon yetib kelibdi. Ertasi
kuni qo'shni dugonasini joniga qasd
qilganligi haqidagi shum habarni
eshitibdi. Malum bo'lishcha qizdan yarim soatlar keyinroq dugonasi
xiyobondan o'tayotganda u yerda
yurgan daydi qizning nomusiga
tajovuz qilgan. Bunga chidolmagan
dugonasi joniga qasd qilgan. Qiz bu
o'sha o'zi ko'rgan daydi ekanligini tushundi va militsiyaga borib daydini
tashqi ko'rinishini tasvirlab beribdi.
Fotorobot yordamida daydini tutib
kelishdi. Qiz ko'rgan zoxoti uni tanidi.
Daydi aybini tan oldi. Bu qizni xam
tanidi. shunda tergovchi savol berdi. Nega bu qizga tegmading, axir bu
qizni oldinroq ko'ribsanku, - debdi.
Daydi javob beribdi: Men daydi bo'lsam
ham axmoq emasmanku. Bu qizga
qanday tegaman. Axir bu qiz yolg'iz
emasdi. Yonida bir kishi ham bor edi..