Avtobusda odam

unchalik köp
emasdi. Bekatda 35
yoshlar
atrofidagi bashang
kiyingan ayol
avtobusga chiqdi. Kun
juda issiq,
aksiga olib hamma
joylar band,
aksariyati özi tengi va
yowi
ulug'lar. Faqat
orqaroqdagi
örindiqlarning birida
14-15 yow
atrofidagi qizcha jimgina
köchani tomowa qilib
ketardi.
Ayol ösha tomonga
yurdi. Lekin
qizcha joy beriwni
hayoliga ham
keltirmasdi. Bunga sayin
ayol
asabiylawar, qizga
burgutqaraw
qilardi. Qizning e'tiborini
tortish
u-n yötalib qöydi. Qizcha
yowi
katta "xola"ga bir qarab
qöydiyu
yana bamaylixotir
ötiraverdi.
Ayol kun böyi tik
oyoqda
charchagandi. Xuddi
hammasiga
qizcha aybdordek unga
jahl b-n
qarardi. Xotirjam
böliwga
urinardi. "Yaxshiyam
madaniyatli, tarbiyali
ayolman,
örnimda bowqasi
bölganida bu
qizaloqqa ham
yaxshigina
tarbiya berib qöygan
bölardi",-
hayolidan ötkazardi
ayol.
Avtobus juda imillab
keyingi
bekatga keldi. Yana 5-6
odam
chiqqach ayol battar
öng'aysizlana bowladi.
Nihoyat u
qarwisida ötirgan
ayollardan
biriga qizcha eshitadigan
qilib
gapirdi: "Biz
yowligimizda
avtobusga özimizdan
kattalar
chiqqanida joy berardik.
Hozirgi
bolalarga hayronman.
Masalan
manavi qizcha (qöli b-n
körsatdi),
ota-onasi har kuni
nimani
örgatadi, bilmadim.
Ötiriwini
qarang". Qizcha yarq
etib ayolga
qaradi. Ayol g'olibona
nazarda
qizchaga qarardi. U haq
gapni
aytganidan yuzida
mamnuniyat
sezilardi. Qizcha yerga
qarab jim
bölib qoldi. Keyingi
bekatda
avtobus töxtagach
23-24
yowlardagi bir yigit
shoshib
chiqib qizchaning yoniga
keldi. -
Akajon,- qizcha köz
yoshlarini
ortiq tiyolmadi. Akasi
uni kötarib
oldi. Ular haligi ayolning
yonidan
ötiwarkan, qizcha
halitdan beri
ularga ma'noli qarab
turgan
ayolga dedi: "Qaniydi
ota-onam
bölsa..." Ayol jim edi. U
avtobusdan tuwib
qizchani
nogironlik aravachasiga
ötqazayotgan yigitni
kuzatib
qoldi. "Uning ota-onasi 3
oy oldin
avtohalokatga
uchragan, faqat
wu qizcha tirik qolgan",
kimningdir ovozi ewitildi.
Avtobus yurgan vaqtda
qizcha
ötirgan, böw örindiqqa
qarab
qolgan ayolning
közlarida yosh
tinmasdi...