მალე,-სულ მალე გადათეთრდება ეს უსიერი ტყეები თოვლით, დაუძლურდება ქარი,-ჩადგება და მინებდება ღრმა ძილს დროებით.

ფანტასტიური გინდა ნერვები ამ მიძინებულ უცხო მხარეში, უგზო,-უფულო ბედს დანებდები დღეს გააცილებ ფიქრით ნაგვემი... შემოღამდება,-დაწვები იქნებ როგორმე ჰქონდეს ფიქრს დასასრული, ხმას ააყოლებ გულში ნაზ რითმებს გაგახსენდება დღე გაზაფხულის... მაგრამ ამაოდ,-ცივი ზამთარი დაგათენდება თავზე მჭმუნვარედ, დაგავიწყდება სიზმრად ნანახიც შავ ფიქრს გაყვები კვლავაც მდუმარედ... ავტორი:დალი კაციაშვილი-თვალადელი