Она доим ёлғон

гапиради:
– Болам, сен егин,
мени қорним оч эмас,
тўқ.
– Болам, бу (пул)
ларни ол, мени уларга
ҳожатим йўқ.
– Болам, буни сен
ўраниб ол, мен
совуқни сезмаяпман.
– Болам, йиғлама, кўз
ёш тўкма, мен касал
эмасман.
Эй Раббим!
Оналаримизни жаннат
ахлидан қил!