
Кундошининг котилига
айланган
аёл...Бефарзандлик
курбони...." (хаётий ва
дардли хикоя) Охирги 2-кисм!
Никохнинг биринчи окшомида
Насибанинг ёнида эдим. 2
хотиним Лобар эса мени кутиб
утирарди. Ёнига кириш
хаёлимга хам келмасди. Унинг
9 ойлик боласи шу ерда эди.
Насиба жуда хомуш ва жим
утирарди. Ташкаридаги оёк
товушидан чучиб тушдим.
Товуш эшигимиз олдига келиб
тухтади ва "Шухрат буёка
чиксанг? " деди. Бу ойим эди.
Мен индамадим. Насиба: -
Шухрат ака, бораколинг,
мендан хавотир олманг, деди
ва ерга эгилди.
-Йук, чикмайман, дегандим
ташкарида турган ойим:
-Чикаколда энди, тураманми
шундай?, деди. Иложсизликдан
секин урнимдан туриб
ташкари томон юрдим. Эшикни
очиб, ташкарига чикар пайт
оркамга карадим, Насиба
спалнига бошини куйиб уксиб-
уксиб йиглаб колди, мен эса
Лобарнинг ёнига ойимни
йиглаб ялиниши сабабли
кирдим...
Насиба ва Лобар уртасида
доим кийналар эдим. Ойим
айтмасалар Лобарнинг ёнига
кириш хаёлимга хам келмасди.
Чунки Насибамни ташлаб
кетгим келмасди, у менинг куз
очиб курганим, биринчи
севгим, биринчи бахтим эди.
Аммо динда хам 2
хотинликнинг талабларини
билардим, шунинг учун хам
Лобарнинг ёнига кириб
туришга мажбур эдим. Лобар
жуда гапга чечан, маккоргина
эди. У хар куни ойимга ширин-
ширин гапириб, иш килмай гап
сотиб утирарди. Менинг
Насибам эса тинмай уй ишлари
билан банд эди. Ойим 180
градусга узгарди. Хотин зотига
хайронман, ким ширин
гапириб, кунглини олса
шундан яхши одам йук у учун.
Онам хам худди шунака эди...
Кунлар, хафталар, ойлар ута
бошлади. Бу пайтда Лобар
аллакачон оила йуритувчига
айланди. Насиба ундан сураб
овкат килар, иш киларди.
Бунинг бошида эса онам
турарди. Мен бир сафар
аралашган эдим, ойим
ХОТИНЛАР ИШИГА АРАЛАШМА,
СЕН ЭРКАКСАН деб огзимни
беркитди. Ота-она кунглини
огритиш канчалар
гунохлигини билардим...
Шу тарзда хаётими мазмунсиз
ута бошлади. Бу орада
Абдулла укам угилли булди.
Чакалок оиламизга файз олиб
келганди. Унинг углини
хамамиз кутариб упиб,
эркалардик. Факат бундан
Насибам йирок эди. Чунки
ойим яна иримларини айтиб,
кул теккизгани куймасди. Бир
сафар Насиба ойим уйда
йуклигида Абдулланинг
хотинига: -Овисинжон, сиздан
бир
илтимосим бор, деди.
-Айтаколинг бемалол.
-Узингиз биласиз, мен
бефарзандман, ойим эса
углингизни кулимга олишимга
йул куймайди. Илтимосим
шуки... деб ерга бокди,
кузёшлари дарё булиб окарди.
-Илтимосим шуки, углингизни
бир багримга боссам, чакалок
хидини бир марта булса хам
хис этсам дейман овисинжон,
деб ерга чуккалаб уксиб
мунгли йиглаб колди. Мен
уйда жимгина ва ичим эзилим
кузатиб туриб, кузларимдан
ёш маржон каби куйиларди.
Абдулланинг хотини:
-Кенойи, мен розиман,
йигламанг, факат ойим
эшитмасин, мени урушади,
мана олаколинг, мана олинг,
деб йиглабгина углини
Насибага узатди. Насиба худди
олтин топгандай куз ёшларини
шошганча артиб, чакалокни
кулига олди. Аввал юзига
термулиб, туф-туф куз
тегмасин, деб иримини килди.
Кейин эса юзини юзига босди.
Багрига босиб уксиб-уксиб
йиглай бошлади. Унинг куз
ёшларида 12 йиллик сукут,
сабр, сабот, дарду аламлар
мужассам эди. Бу холатни
курган тош хам эрирди.
Насибам роса багрига босиб
йиглаб-йиглаб олди. Мен ортик
чидай олмадим, юзимни
бекитиб, йиглаганча дераза
олдидан кайтиб ерга утириб
колдим...
Уша йуни кечки пайт Лобар
илон хамасини курган экан,
ойимга ошиги билан
бурттириб айтиб берди. Ана
уруш, ана тупалон. Ойим Насиба
билан Абдулланинг
хотинини еб ютиб куйди. Онам
булса хам айбини
айтаётганимдан афсусдаман,
аммо ойим ва Лобар илон
туфайли хаётим барбод булди.
Бу орада Лобар авалги эрини
уйидаги углини хам олиб
келди, боз устига МЕНДАН
ХОМЛАДОР БУЛДИ... Ана энди
унинг хакикий замони етиб
келганди. Ойим умуман уни
ишлатмай, хама ишни
Насибага осиб куйди.
Абдулланинг хотининг эса
чакалоги бор, деб ишлатмасди.
Мен:
-Ойи, нега хама ишни Насибага
юклаб куйдингиз? десам.
-Хотинчанг хам тугсин, дам
олиб ётади, деди. Бу накадар
беинсофлик эди...
Мен Лобарни ёктирмай
колдим, чунки у жуда айёр эди.
Ойим унинг айтганидан
чикмасди. Насибанинг ёнида
булсам, Лобар узини
касаллика оларди, ойим эса
СЕН УНИ ЁЛГИЗЛАТМА, У
ХОМЛАДОР деб холи жонимга
куймасди. Насибани роса ёмон
курарди, чунки унга доим
ёмон куз билан карарди. Чунки
менинг Насибага муносабатим
бошкача, уни каттик севардим.
У Лобар каби айёр, чакимчи,
тулки ва ёвуз эмасди. Унинг
калби жуда пок, кушдек
беозор эди. Лобарни нега бу
кадар хакоратлаганимни вакти
келиб билиб оласизлар...
Лобарнинг ой-куни якинлашган
сари нагмаларию
шартлари хам ошиб
кетаверди. Ойим эса унинг
гапини ерда колдирмай
бажарарди. Бир куни НАСИБА
КЕТСИН, У МЕНИ ЭРИМДАН
СОВУТЯПТИ, МЕНГА УМУМАН
МЕХРИ ЙУК, У ЭРИМНИ ИССИК-
СОВУК КИЛИБ ОЛГАН деб роса
тупалон килди. Насиба эса бир
огиз гапирмай уйга кириб
кетди. У бефарзандлигидан
узини гунохкор хисобларди ва
тинмай мехнатда эди... Ох
Насибам менинг, шурлигим
менинг... Мен бу сафар хам уни
хайдамадим. Хуллас Лобар
угил тугди. Мен хам Насиба хам,
айникса ойим жуда
хурсанд эдик. Углимни
тугрукхонадан роса дабдаба
билан олиб келдик. Кунлар шу
тарзда утарди. Мен икки
хотинимга хам бир хил вакт
ажратардим, энди углим бор
эди. Насиба бу чакалокни хам
кулга ололмасди. Аммо бу
билан мен Насибани ташлаб
куймадим, яна авалги мехрим,
севгим кайнок эди. Бир куни
Лобар:
-Фарзандли булсам менга
мехрли булади деб уйлардим.
Хатто иссик-совук хам
килдирдим. Барибир мени
яхши курмадингиз, деб додлаб
йиглади. Мен эса:
-Менга иссик совугинг таъсир
этмайди, калбинг пок булса
мен хам яхши муносабатда
буламан, Насибадан урнак
олсанг арзийди, шунчаки у
бефарзанд, аммо мен уни
севиб ардоклашда давом
этаман, деб чикиб кетдим.
Орадан ойлар утди. Насибам
эса сабр билан юраверди. Бир
куни кечки овкатдан сунг
Насиба хонасига кириб кетди,
мен эса углимни уйнатар эдим.
Орадан 1 ярим соатлар утгача
юрагим гаш булиб унинг
хонасига кирдим. Не куз билан
карайки у ерда огзидан кон ва
еган овкати келганча инграб
ётарди. "Насибааа" деб бошини
кутардим. У йигларди, "Шухрат
ака" деб тинмай гапирарди. У
сунги нафасларини оларди.
"Шухрат ака, АГАР БАХТ
ДЕГАНЛАРИ ШУ БУЛСА МЕН
БАХТСИЗ БУЛИШНИ
ХОХЛАРДИМ ..." деб йигларди.
Овозимни эшитиб, ойим,
дадам, Абдулла ва хотини
хамаси чопиб келишганди.
Факат Лобар илон йук эди...
Насибам жон берар эди.
"Шухрат ака... Лобарнинг
овкатини еманг, у котил,
болаааам. Болам Шухрат ака...
Ойижон" деб инграй бошлади.
Ойим "Ха кизим" деб ёнинга
келиб кулини тутмокчи
булганда Насиба кулини
тортиб олди ва "Узимнинг
ойижонииим, ойииии" деб жон
талвасасида инграрди.
Хаммамиз дод солиб
йиглардик. Лобарнинг бу
кадар ёвузлигини билмасдим.
Насиба давом этди "Шухрат
акааа Лобарни химоя килинг, у
у, у, у" дедию "Ё Аллох, ё
Аллох..." деб чукур нафас олиб
2 типирчиладию жон берди...
Йууук, Насибам дея еру-
осмонни бузиб йигладим.
Лобар унга захар берибди,
экспертиза хулосаларида бу
аникланди. Лобарни узим ёзиб
бердим, унинг ёвузлигидан
куркдим, у Худодан
куркмайдими, демак
хечнимадан куркмайди... Уни
16 йилга кесишди. Углимни
олиб колдим, авалги углини
хам олиб колдим. Ойим
"Пиширган ошидан
пушаймон"эди. Аммо орада
менинг Насибам бу разиллик
курбонига айланди. Ойим
Насиба билан бола
асраболамиз деганимда карши
чикканди. Мана энди бир эмас
2 та болани узи асрайди. Мен
эса Насибамни кора тупрокка
топширдим. У бефарзандлик
курбони булди. Лобар ва ойим
хаётимнинг барбод булишига
сабабчи булди... Хозир 4 йил
булди Насибамнинг вафотига
хамда Лобар илоннинг
камалганига. Уйлангани
чучияпман, хаётим яна
захарланишидан куркяпман,
менинг Насибам юрагимда
яшайди ва уни то умримнинг
охиригача шу ерда
саклайман... Тамом.
Эътиборларингиз учун
рахмат азизлар. Хеч кимга бу
хаётни Аллох курсатмасин,


Присоединяйтесь — мы покажем вам много интересного
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 41