Turmush qurishganiga ikki oy

bo'lgach kelin va kuyov negadir
ko'p tortishadigan bo'lib qolishdi.
Bu tortishuvlar har kuni davom
etardi. Arzimagan sabablar tufayli
ham janjal chiqardi. Bir kuni
dilxiraliklardan bezgan kuyov
kelinga shunday taklif aytdi: "Kel,
yaxshisi xovliga bir tup ko'chat
ekamiz, lekin uning tagini
yumshatmaymiz, suv ham
quymaymiz, ekib qo'yamiz xalos.
Agar o'sha ko'chat qurib qolsa,
ajrashamiz. Agar ko'karib ketsa,
hayotimizni birgalikda qaytadan
boshlaymiz". Kelin roziligini
bildirgach xovliga bir tup köchat
ekildi. Keyin ikkovi alohida-
alohida yashay boshlashdi. Bir-
birlariga gapirmasdilar ham.
Oradan ikki oy o'tdi, lekin ko'chat
qurimadi. Uch oy ham yakunlanib
qolganida nihol ko'karib, gullab
ketdi. Ana shu kunlarning birida
kelin bilan kuyov kechasi soat
02:30 da ko'chat oldida
uchrashib qolishdi. Ösha lahzada
ikkovlarining ham qo'lida bir
chelakdan suv bor edi! (Manba:
"Voqealar" gr.)