Hikoya: Hayotda muhimi sevgi ekanligini faqat vaqt biladi

20/10/2015
Qachonlardir, yer yuzida bir orolcha bo‘lgan va unda barcha tuyg‘ular yashagan ekan. Bir kuni ular orolni suv bosayotganini bilib qolishibdi va o‘z kemalariga o‘tirib undan ketishga tushishibdi. Sevgi esa qolibdi. U ohirigacha kutibdi. Biroq orol to‘liq suv bilan qoplanavergach, ketishdan boshqa iloji qolmabdi. Shunda u Boylikning oldiga borib yordam so‘rabdi. Boylik unga javob beribdi:
—Mening kemamda qimmatbaho buyumlar ko‘p. Senga joy yo‘q.
Keyin u Qayg‘uning yoniga boribdi va:
—Kechir Sevgi, men shunchalik g‘amginmanki, doim yolg‘izlikni xohlayman, – degan javob olibdi.
Sevgi G‘ururning kemasini ko‘rib qolibdi, undan yordam so‘raganda, G‘urur:
—Sen mening kemamda tinchlikni buzasan, – deb javob beribdi.
Xursandchilik esa o‘yin-kulgusi sabab Sevgining hatto ovozini ham eshitmabdi. Sevgi tushkunlikka tushibdi. Shunda kimdir uni chaqiribdi:
—Kel Sevgi, senga mening kemamda joy bor.
Sevgi ovoz kelgan tomonga qarab, cholni ko‘ribdi. U Sevgini quruqlikkacha olib borib qo‘yibdi va u ketgach, Sevgi undan ismini ham so‘ramagani esiga tushibdi. Shunda u Ilmdan:
—Meni qutqargan kim edi? Kim edi u qari kishi? – deb so‘rabdi.
—U Vaqt edi.
—Vaqt, – hayratlanibdi Sevgi, u nega meni qutqardi?
Ilm avval Sevgiga, keyin Vaqt ketgan tomonga qarab:
—Chunki hayotda muhimi Sevgi ekanligini faqat Vaqt biladi, debdi.