Күҙҙәремде йомам - Һүҙҙәр ирекһеҙләп ағыла.

Ах, кеше йәне ни тиклем көсһөҙ - Йәнә битенә күҙ йәше төштө ... Улар йәнә беҙгә төштә килә, Улар бик, бик еңел килеп сыға.
Беҙҙе һуңынан һағышлы итеп ҡалдырып,
Иртәнгә тиклем шулай онотолоп ятаһың ... Яғымлы, туғандар бөтөнләй, бөтөнләй тере,
Улар мәңгелеккә хушлашмай китеп барған.
Үҙ ғүмеренең аҙағына тиклем, Әммә был тормошта бөтөнләй ғәйепһеҙҙәр ...
Шулай бит кешенең яҙмышы, Тормош менән үлемдең ҡапыл осрашыуы.
Һәм уларға тик бер яҡҡа ғына билет һатып алып - Ерҙәге тормоштарын тамамлағас , улар таж ... Шулай килеп сыҡты - Аллаһы Тәғәләгә улар кәрәклерәк һәм мөһимерәк.
Ләкин, кеше тормошонда ҡурҡынысыраҡ бер нәмә лә юҡ, Яҡындарыңды, бигерәк тә балаларыңды юғалтҡанда...
Әммә, ҡайһы берҙә улар беҙгә төштә килә,
Матур, күңелле, тере кеүек.
Һәм беҙгә ерҙә үлем юҡ кеүек тойола,
Әммә, был ни тиклем йәл, был бары тик томанлы төш иллюзияһы...
سبحان الله ЭНЖЕ الحمد اكبر
Закрываю глаза -
Невольно наплывают слова.
Ах, как душа человеческая слаба -
Опять на щеку скатилась слеза ...
Они вновь приходят к нам во сне,
Приходят совсем, совсем налегке.
Оставляя нас потом в тоске,
И лежишь вот так до утра в забытье ...
Милые, родные совсем, совсем живые,
Те, кто ушёл навечно не попрощавшись.
Жизненного срока своего не дождавшись,
Но совсем в этой жизни невиноватые ...
Так уж судьба у человека распорядилась,
Что жизнь со смертью вдруг соприкоснулась.
И купив им билет лишь в один конец -
Закончив там свой земной они венец ...
Так уж сложилось -
Что всевышнему они нужнее и важнее.
Но, нет в жизни у человека страшнее,
Когда теряешь близких, особенно детей ...
Но, они порой приходят к нам во сне,
Красивые, веселые, живые, словно наяву.
И кажется нам, что смерти нет на земле,
Но, как жаль, что это иллюзия лишь сна во мгле...