Ο ποντιακός ελληνισμός, από την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας (1461) γνώρισε συνεχείς διωγμούς, σφαγές, ξεριζωμούς και προσπάθειες για το βίαιο εξισλαμισμό και εκτουρκισμό του, με αποκορύφωμα τη συστηματική και μεθοδευμένη εξόντωση-γενοκτονία του περασμένου αιώνα.

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αναφέρεται σε σφαγές και απελάσεις που πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923. Εκτιμάται ότι στοίχισε τη ζωή περίπου 213.000-368.000 Ελλήνων του Πόντου, οι οποίοι ανέρχονταν σε 700.000 λίγο πριν την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1914). Οι επιζώντες κατέφυγαν στον Άνω Πόντο (ΕΣΣΔ) και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 στην Ελλάδα.