Ով իմ Հայ ժողովուրդ, բավ է...

Այն ձեռքերը,որ վեր են խոյանում դեպի երկինք աղոթքի`ժամանակն է բռնի թշնամու կոկորդը։Այն ձայնը,որ աղոթք է անում փրկության` ժամանակն է աղաղակի իր գոյության մասին։Այն արյունը,որ չորացավ մեր սուրբ պապերի հողում` ժամանակն է վրեժի կանչ դառնա։ԵՒ վերջապես այն արցունքները,որ սգում են ցավը նախնյաց, այլևս մեր նախնիների լուծած վրեժի հաղթական արցունքները պիտ դառնան։
Բարձրացրու խոնարհ գլուխդ ով ՀԱՅ ժողովուրդ,կերտիր այն նոր պատմությունը,որ դարերը տեսնեն Հաղթական Հային։
© Կամո Ստեփանյան