Իմ սիրելի աղջիկ… Կգա օրը, որ ես կծերանամ և դու կլինես համբերատար և կփորձես հասկանալ ինձ: Եթե կեղտոտվեմ ճաշից, եթե չկարողանամ հագնվել առանց քո օգնության՝ եղիր համբերատար: Հիշի՛ր ինչքան երկար ժամանակ եմ ծախսել, երբ այդքանը քեզ եմ սովորեցրել: Եթե քո հետ զրուցելուց նույն բանը հազար անգամ կրկնեմ՝ մի ընդհատիր, լսիր ինձ: Երբ դու փոքր էիր, ես հազար անգամ նույն հեքիաթը կարդացել եմ, որպեսզի դու քնես: Երբ տեսնես, որ ոչինչ չեմ հասկանում նոր տեխնոլոգիաներից, տուր ինձ ժամանակ և ինձ մի նայիր ծաղրական ժպիտով: Ես այդպես քեզ շատ բան եմ սովորեցրել՝ ինչպես ճիշտ ուտել, ինչպես գեղեցիկ հագնվել, ինչպես դիմակայել կյանքի դժվարություններին: Եթե ինչ-որ պահի ես ինչ-որ բան մոռանամ, կորցնեմ զրույցի շարանը, տուր ժամանակ, որպեսզի հիշեմ: Իսկ եթե ինձ մոտ այդպես էլ չստացվի, մի անհանգստացիր: Ի վերջո ամենակարևորը.

ինչ-որ ես քեզ ասում եմ լսիր, կարող է պատահել քեզ հետ: Եթե ես ախորժակ չունենամ, չստիպես ինձ ուտել: Ես ինքս գիտեմ, երբ պետք է ուտեմ, իսկ երբ՝ ոչ: Եթե հոգնած ոտքերս հրաժարվեն ինձ ծառայել, տուր ինձ ձեռքդ, ինչպես տվեցի իմը, երբ դու առաջին քայլերդ էիր անում: Եվ եթե մի օր ես քեզ ասեմ, որ այլևս չեմ ուզում ապրել, այլ ուզում եմ մեռնել՝ ներիր ինձ իմ խոսքերի համար: Մի օր դու ինձ կհասկանաս: Տեսնելով իմ ծերությունը՝ մի՛ տխրիր, մի՛ խելագարվիր, մի՛ զգա քեզ անզոր: Եղիր ինձ հետ, փորձիր ինձ հասկանալ և օգնի՛ր, ինչպես ես եմ քեզ օգնել, երբ դու նոր էիր սկսել քո կյանքը: Օգնիր ինձ շարժվել առաջ, օգնիր ինձ ավարտել իմ ուղին սիրով ու համբերությամբ: Ես կհատուցեմ քեզ իմ ժպիտով և անսահման սիրով, որը երբեք չի խունանա: Ես սիրում եմ քեզ, իմ սիրելի դուստր….Աստված քեզ օրհնի։
Նվիրում եմ բոլոր մայրերին...
Մա՜յրս, մա՜յրս, հրեշտակս,
Ո՜ղջ աշխարհս, տիեզերքս,
Մա՜յրս, մա՜յրս աննմանս,
Իմ պաշտպանն ու իմ անգինս...
Մա՜յրս, մա՜յրս, սրբությունս,
Ինձ ծնողն ու մեծարողս,
Ինձ գուրգուրող, ինձ փայփայող,
Ինձ սնողն ու մեծացնողս...
Մա՜յրս, մա՜յրս,
Իմ անմահս, իմ անվախս,
Մա՜յրս, մա՜յրս,
Աստծո առաջ բարեխոսս...
Մա՜յրս, մա՜յրս,
Իմ քնքուշն ու իմ անուշս,
Ծածուկի մեջ լու՜ռ արտասվող,
Բայց երեսիս ժպտացողս...
Մա՜յրս, մա՜յրս քեզ խնդրում եմ,
Թու՜յլ տուր հիմա ծնկի իջնեմ,
Ծնկի իջնեմ ու խոնարհվեմ,
Խոնարհվեմ ու հասակ առնեմ...
Թու՜յլ տուր հիմա, որ արտասվեմ,
Թող լռությա՛մբ
Ես իմ հոգու վիշտը կիսվեմ,
Թող հառաչե՜մ, հանգստանամ,
Թող մանկանամ, նո՜ր ծերանամ...
Էլ ի՞նչ խոսեմ մորս մասին,
Այս բառերով էժանագին,
Ո՞վ է ասում Մայրը թանկ է,
Մայրն անգին է, անգի՜ն - անգի՜ն.