Այսօր երկինքը նույնպես անձրևի տեսքով արտասվում է...

31 տարի է անցել, սակայն ոչինչ չի մոռացվել և երբեք էլ չի մոռացվի։ Մեկ վայրկյանում ցնցվեց աշխարհը, մեկ վայրկյանում հավերժի ճամփորդ դարձան տասնյակ հազարավոր հայեր, մեկ վայրկյանում մարեցին հազարավոր օջախների լույսերը, մեկ վայրկյանում որբացան հազարավոր բալիկներ, մեկ վայրկյանում կյանք չտեսած կյանքից հեռացան լույս մանկիկներ՝ դեռ Մայրական քաղցր կաթի կաթիլները շրթունքներին, մեկ վայրկյանում հազարավոր երազանքներ անկատար մնացին, մեկ վայրկյանում հողին հավասարվեց մի ամբողջ երկիր։ Ախ՜ այդ մեկ վայրկյանը...