Ko'ngil kechinmalari

OQQUSH Oqqush misol uchgan orzularim: Qachon o'z makoni tomon yetadi? Oqqush ovoziday nidolarim, Qachon yor qulog'iga yetadi? Naqadar chiroyli manzara... Ko'zni quvontirib, aqlni shoshiradi-ya! Huddi bir-birini ohista quvib ketayotgan oppoq va beg'ubor bir juft bulutga o'xshaydi, bular. Ko'zing tushadiyu, lekin undan uzoqlashging kelmaydi. Naqadar pok ularning harakatlari. Mehri-chi? Ba'zan bunday mehr insonlarda borligiga shubha uyg'onadi. To'g'ri- da! Qarang: o'zlariga qolsa butun umr shunday yashashsa... Inson ham shunday yaratilmaganda! Afsus... Oqqush sevgisi... U shu darajada kuchli bo'lar ekanki, o'z juftidan ayrilgach, o'ylab o'tirmay o'zini-o'zi qurbon qilarkan . . . Juda qiziq-da! Agar shunday sevgi insonda mavjud bo'lganida, o'z yori uchun o'lganida, balki, dunyoni oqqushday pok tuyg'uli qalblar egallagan bo'lardi. Kamina ham hayron... Chunki xayollar tizgini orasida, o'sha - ha o'sha oqqush timsolida xayoliga kirib kelgan muhabbati, yana va doim orzularini butkul o'ziniki qilib olgan. Na qilsin? Oqqush ham anoyi emas! U tiniq suvni tanlaydi. Ha! O'sha tiniq suv uning endigina atak- chechak qilib yura boshlagan qalbidir. Shunday shu oqqush bilan yashamog'i, uning tushlariga kirardi. Hatto birga uchardi. Hozir esa o'sha uchishni ham, suzishni ham keragi yo'q ... !!! Sababi oqqush o'z manzilida orom olmoqda. O'sha oqqush yetaklab kelgan baxt shirin uyquda. Men esa bedor... Oqqush-oqqush ... Ko'zga tashlanadi. Hozirni o'zida sehrgar paydo bo'lsayu tilak so'rasa: shunda u: oqqushga aylansa va sevgilisining yuragi bo'lmish, tiniq buloqday pok hovuziga qo'nsa ... Eh! Xayollar ko'p ... Baribir oqqush inson bo'lolmasa- da, inson oqqushday pok deya ta'riflashadi... Qarang, bularni bir-biriga to'ymaydiya... Nogahon qayerdandir bir ninachi keldi. Aftidan cho'chib ketdimi, Layli oqqush pir etgancha samoga bir on yuzlandi-yu o'sha tomonga uchib ketdi! Bechora Majnuni bo'lmish oqqush ya'ni oshiq-qush: Sen hali shoshmay tur, degancha ortidan qanot yozdi... Uch-uch oqqushim, bir umr yoringni yolg'izlatma! Senga baxt tilayman ... !!! Madina Nasriddinova

BAHOR KELDI SENI SO’ROQLAB Salqin saharlarda, bodom gulida, Binafsha labida, yerlarda bahor. Qushlarning parvozi, yellarning nozi, Baxmal vodiylarda, qirlarda bahor. Qancha sevar eding, bag’rim, bahorni, O’rik gullarining eding maftuni. Har uyg’ongan kurtak hayot bergan kabi, Ko’zlaringga surtib o’parding uni. Mana, qimmatligim, yana bahor kelib, Seni izlab yurdi, kezdi sarsari. Qishning yoqasidan tutib so’radi seni, U ham yosh to’kdi-yu, chekildi nari. Seni izlar ekan, bo’lib shabboda Sen yurgan bog’larni qidirib chiqdi. Yozib ko’rsatay deb husn-ko’rkini, Yashil qirg’oqlarni qidirib chiqdi. Topmay sabri tugab bo’ron bo’ldi-yu, Jarliklarga olib ketdi boshini. Farhod tog'laridan daraging izlab, Soylarga qulatdi tog'ning toshini. Qirlarga ilk chiqqan qo'ychivonlardan Qayda shoir deya ayladi so'roq. Barida sukunat, ma'yuslik ko'rib Horib-charchab keldi, toqatlari toq... So’ngra jilo bo'lib kirdi yotog'imga, Hulkar va Omonning o'pdi yuzidan. Singib yosh kuydirgan za'far yonog’imga Sekin xabar berdi menga o'zidan. Lekin yotog'imda seni topolmay, Bir nuqtada qoldi uzoq tikilib. Yana yel bo'ldi-yu, kezib sarsari, Mendan so'ray ketdi qalbimni tilib: «Qani men kelganda kulib qarshilab, Qo'shig'i mavjlanib bir daryo oqqan? «Baxtim bormi», - deya yakkash so'roqlab Meni she'rga o'rab suqlanib boqqan? O'rik gullariga to'nmaydi nega Yelda hilpiratib jingala sochin? Nega men keltirgan sho'x na'shidaga Peshvoz chiqmaydi u yozib qulochin? Qanday ishqqa to'lib boqardi tongga, Kamol toptirardi keng xayolini. Uning rangdor, jozib qo'shig'ida Mudom ko'rar edim o'z jamolimni. Qani o'sha kuychi, xayolchan yigit? Nechun ko'zingda yosh, turib qolding lol? Nechun qora libos, sochlaringda oq, Nechun bu ko'klamda sen parishonhol?» Qanday javob aytay, loldir tillarim, Baridan tutdim-u, keldim qoshingga. U ham g'aming bilan kezdi aftoda Boqib turolmayin qabring toshiga. Alamdan tutoqib daraxtga ko'chdi, Kurtakni uyg'otib so'yladi g'amnok. Sening yoding bilan yelib beqaror, Gullar g'unchasini etdi chok-chok. Gul-u rayhonlarning taraldi atri, Samoni qopladi mayin bir qo'shiq. Bu qo'shiq naqadar oshno, yaqin, Naqadar hayotbaxsh, otashga to'liq. Bahorgi burkangan sen sevgan elda, Ovozing yangradi jo'shqin zabardast. O'lmagan ekansan, jonim, sen hayot, Men ham hali sensiz olmadim nafas. Hijroning qalbimda, sozing qo'limda, Hayotni kuylayman, chekinar alam. Tunlar tushimdasan, kunduz yodimda, Men hayot ekanman, hayotsan sen ham! ZULFIYA

QIZLARNI "O'RASH" SAN'ATI! Tasavvur qiling, ko'chada ketayapsiz? Yo'lingizdan chiroyli bir qiz chiqib qoldi. Darhol sevgi instintlaringiz ishga tushib, bu hurliqoga asir bo'ldingiz. Tabiiy, yurak urishingiz me'yoridan oshgan, qon aylanishi ham o'z navbatida po'rtana ko'tarayotgan dengizni eslatadi. Nigohlaringizni uzolmay qolasiz. Lekin yoniga borib tanishishga har doim ham jur'at etavermaysiz. Go'yo bu "samo farishtasi" sizdek "qul"ga munosib emas. Shundaymi? Aslida-chi? Keling, sizga shahsiy tajribamdan kelib chiqib ba'zi maslahatlarni berib o'taman. Boshladik: 1. O'ZINGIZGA ISHONING. Bu tayyorgarlikning eng dastlabki va aytish mumkinki eng muhim bosqichi hisoblanadi. Tashqi ko'rinishingizdan uyalmang. Unutmang, qizlar uchun yuzingizni geometrik o'lchamlari asosiy emas. Birlamchi, aqliy salohiyatingizni algebraik yig'indisidir. Qiz bolani suhbatga tortish uchun "Salom", "Tanishsak bo'ladimi?", "Chiroyli ekansiz!" kabi mujmal va siyqa jumlalardan foydalanmang. (Kerakli iboralar haqida keyingi safar to'laroq aks ettiramiz) 2. TASHQI KO'RINISHINGIZGA E'TIBORLI BO'LING. Agar ayol sizga, "erkak kishi maymundan farq qilsa bo'ldi" desa ishonmang! Gap kiyimlaringizni dunyoning nomdor brendlaridanligida emas, balki, toza va ozoda bo'lishidadir. 3. QIZNI YAXSHILAB O'RGANIB CHIQING. Unga nima yoqadi? Nimalarni yaxshi ko'radi-yu, nimalardan nafratlanadi? Do'stlari bilan muloqotlarini kuzatish orqali U haqida ko'pgina ma'lumotlarni qo'lga kiritasiz. 4. VAQTINGIZNI QIZG'ONMANG! Qiz bola bilan tanishish uchun bir necha daqiqa kifoya, lekin, munosabatlar o'rnatishda aslo shoshmang! 5. PSIXOLOGGA AYLANING! Suhbatlashayotganingizda qizni o'zini tutishiga e'tibor qiling. Agar, U siz jim eshitsa va ortiqcha his-hayajonga berilmasa, umidingizni uzing. Uni qalbini rom etolmaysiz. Qiz bola kula boshladimi, tamom, Uni ham sizda ko'ngli bor. 6. UNGA ISHONING. Uni gaplariga diqqat bilan quloq soling! Zero, qizlar o'zaro muloqotdan ko'proq huzur hissini tuyadilar. Buni aslo unutmang! 7. KO'ZLARIGA TIKILING! Suhbat jarayonida Undan ko'zingizni olib qochmang. Aks holda, sizni so'zlaringizga bo'lgan ishonchi yo'qoladi. Ko'zlariga tik boqib gapiring! 8. YOLG'IZLIKDAN QUTQARING. Qiz bolani ko'nglini rom etishning yana bir usuli, Uni qiynayotgan savollarga aynan siz orqali javob olishidir. Siz U uchun sirli jumboqqa aylanishingiz lozim. Ha aytgancha, yolg'izlikdan qutqarib, Uni yolg'izlikka (sizning dunyoyingizdagi sirli va unga yoqadigan) taklif qiling. Axir, yolg'iz qolganingizda o'zingizni erkinroq his etasiz. 9. SEVGI IZHOR ETISHDAN QO'RQMANG. Qiz bola sizni dil izhoringizni eshitmaguncha, o'z tuyg'ularini payqamasligi mumkin. Dunyo yaralgandan buyon hali bironta ayol o'ziga sevgi izhor qilgan erkakni bo'g'ib o'ldirmagan. Sevgi izhoringizga qiz bola darhol rozilik bildirmaydi. Qizlar yosh bolaga o'xshab "yo'q" deyishni yaxshi ko'rishadi. "Sizni ham menda ko'nglingiz bormi?" so'rog'ingizga, qiz "O'ylab ko'rishim kerak" desa, Siz "Yaxshi! 30 soniya vaqt beraman" deng. Sevgi izhor etayotganda qat'iyatli bo'ling! 10. ALDASHNI HAM O'RGANING. Qiz bola sizni aldayotganingizni bilsa ham, U sizga ishonadi. Axir qaysi qiz o'zi haqidagi shirin (yolg'on bo'lsa ham!) gaplarni yoqtirmasligi mumkin. Eng muhimi, chegaradan chiqib ketmang! (to'ladan kelgan qizga aslo guldek noziksiz demang, ustidan kulayotganga o'xshab qolasiz!) Yoqimli bo'lish san'ati aldashni uddalay olishdir. Ravshanbek Yunusbekov

ISMLARGA SHE'R YOZAMIZ!!! Sevgan insoningizni hursand qilmoqchimisiz? Uni ismini yozing, unga atab she'r yozib berishga harakat qilamiz! BUYURTMA BERISHDAN OLDIN MAVZUGA KLASS BOSING!!!

MANTIQIY SAVOLLAR AQSH da bitta afishaga sigaret va baskedböl töpi va savatini rasimini qöyib örtasiga bir söz yozib qöyilgan diqqat örtadagi söz qanday söz?

Osmon cho'kib qoldi bu oqshom, Yulduz bo'lib yog'ildi bir sas. Bir mahalla nigohni ko'rdim: Yashash kerak, sevish shart emas. Sadoqatmi? Kimga kerak u?.. Behudadir ko'z yoshing seli. Yulduz bo'lib yog'ildi bir sas: U begona. U endi kelin... To'y - bu asli badjahl ota, Baxtli bo'lsin qizim degani. Uni senga bermasman, bo'tam, Tirik ekan ko'zim, degani. Osmon cho'kib qoldi bu oqshom, Qonimda bir g'ashlik o'rmalar. Men olovga otarman endi, Yuragimni qiyma-qiymalab... Yoqa ushlab qolsin ko'rganlar, Olovlarga otgum uni, bas. Yonib ketsin chirsillab qalbim, Sevish kerak... yashash shart emas! Muhammad Yusuf

Sidni Sheldon "Orziqib kutaman ertani". Sarguzasht va detektiv unsurlari qorishiq o'tkir syujetli roman. Bunda adibni fantaziyasi o'ta kuchliligi, eng qiyin va yechilmas muammo bo'lib ko'ringan holatlardan ham asar qahramoni juda uddaburonlik bilan chiqib ketishi kitobxonni befarq qoldirmaydi.

Qiz juda chiroyli edi. Boshqa qizlardan farqli ravishda hayotga özgacha nigoh ila qarardi. 19 yoshli sohibjamol qizni tabiiy ravishda sevuvchilar ham bisyor edi. Lekin uni atrofdagi yigitlar umuman qiziqtirmas, qanaqadir özgacha bir sevgini kutardi. Yuragining tub- tubidan uning kelishini ham his etib turardi. Bir kuni darsga kelganida, partasining ustida turgan qip- qizil atirgulni kördi. Gul bandiga biriktirilgan qog'ozchaga atiga ikki jumla yozilgandi: "Hayot gözal..." Negadir qizning lablarida tabassum uyg'ondi... Keyingi kunlarda yana bir-ikki bor bu holat takrorlandi. Qip- qizil atirgul va doimgi bir xil dastxat. Qiz bu gullarning sohibi kim ekanligiga judayam qiziqardi... Kunlarning birida qiz uyqudan uyg'onib, derazadan köchaga qaradi va birdan özgacha hayajonlanib ketdi. Röparadagi dökonchaning oppoq devoriga har xil böyoqlarda katta qilib yurak shakli chizilgan, uning ichiga qiz ismining bosh harfi yozilgandi. Eng ajoyibi esa, surat tagiga ösha sirli dastxat qöyilgandi: "Hayot gözal..." Qiz endi doim ösha sirli yigit haqida öylardi. Uning özini kuzatib yurganligini ham yaxshi bilardi. Odamlar orasidan uning qiyofasini axtarardi. Avvallari doim öychan yuradigan qiz endi kulib, jilmayib yurar, bu tabassumi uni yanada jozibador körsatardi. Qiz öziga yuborilayotgan har bir gulni qöliga olib zavqlanar, chindan unga hayot judayam gözal körinardi. Bahor tonglarining birida velosipedda sayrga chiqqan qiz musaffo havo va xiyobondagi yashil gözallikdan zavqlanardi. Lekin velosiped g'ildiraklarini harakatlantiruvchi zanjir örnidan chiqib ketib, qiz töxtashga majbur böldi. U zanjirni joyiga örnatishga urinardi-yu buni hech eplolmasdi. - Balki yordamim kerakdir? Qiz yoniga kelib töxtagan velosipedli yigitga qaradi. - Yöq, özim... - Mana bunday qilish kerak, - yigit qizning velosipedi zanjirini örniga qöydi, - Ana böldi. - Rahmat! Qiz yigitga e'tibor bilan qaradi. Yigit böy-basti kelishgan, körkamgina yigit edi. "Ayniqsa kulishi öziga juda yarasharkan",- öylardi qiz. - Arzimaydi. Yigit öz velosipediga ötirib, qanaqadir yoqimli kuyni xushtak qilib chalganicha qizdan uzoqlashdi. Qiz esa uning ortidan bir zum termulib qoldi... Qizga atirgullar kela boshlaganiga bir oydan oshgandi. Lekin, qiz haligacha ösha sirli yigitning kimligini bilolmasdi. Shunday kunlarning birida qiz u- bu ishlar bilan ushlanib, judayam kechga qolib ketdi. Aksiga olib havoning avzoyi buzuq, kuchli momaqaldiroq bölayotgandi. Qiz taksi ushlash maqsadida kollej yonidagi bekatga kelganida allaqachon öta shiddatli yomg'ir boshlangandi. Uyi yaqin-u bunaqa paytda yolg'iz ketishga ham qörqib turgandi. Kamiga bekatda hech kim yöq, osmonni qoplagan qop- qora bulutlar atrofni yanada qorong'u körsatardi. Hammasidan momaqaldiroqning vahimali ovozi qizni chöchitardi. Shu mahalda unga tanish, yoqimli ovoz eshitildi: - Balki yordamim kerakdir? Bu ösha tongdagi velosipedli yigit edi. Qiz juda sevindi. Bu ösha yigitni yana körganligi uchunmi yoki boshqa sababdanmi özi ham bilmasdi. Lekin yigitga dilidagini aytmadi: - Yöq, özim ... Yigit ham jilmaydi: - Yomg'ir hali-beri tinmaydi. - Nima, meni mashinangizda uyimgacha kuzatib qöymoqchimisiz? - Menda yaxshiroq fikr bor. Yigit shoshib qayergadir yugurib ketdiyu, zumda qaytib keldi: - Xösh, qalay? Qiz yigitning qölidagi oq va pushti rangli soyabonlarni körib jilmaydi. - Bahor oylarida yomg'ir mahali piyoda yurish zavqli,- dedi yigit. Ular yonma-yon ketib borisharkan, qiz öziga yuborilayotgan gullarning sohibi shu yigit ekanligini öylay boshladi. Buni tekshirib körish uchun yigitga savol berdi: - Siz yölingizda uchragan har bir qizga shunaqa yordam qilasizmi? - Har biriga emas ... hammasiga. Ular kulishdi. Qiz uyi tomon ketishayotganda ikki tomonga ketgan köchaning yigit qaysi tarafga burilishiga juda qiziqayotgandi. Muyulishda yigit qizning uyi taraf burilgach, qiz sevindi. "Bu ösha yigit", - öylardi - Menimcha uyingiz shu tarafda bölsa kerak. Chunki narigi tarafda shifoxona va boshqa binolar, atiga bir-ikki xovli bor. Adashmasam tög'ri ketyapmiz,- qizning fikrini öqigandek javob berdi yigit. - Ha, yaqin qoldi, - xunob böldi qiz, - aytingchi, hayotni qanday ta'riflaysiz? - Menimcha bunaqa sharoit va vaqt uchun noörin savol,- kuldi yigit. Ular qizning uyiga yaqinlashishgandi. - Buyog'iga özim ketaman, sizga katta rahmat. - Soyabon sizda qola qolsin, menga oq ranglisi köproq yoqadi. "Ey Xudo, - hayolidan ötkazardi qiz, - mening pushti rangni yoqtirishimni ham bilarkan!" - Mayli xayr, - yigit ortga ön qadamlar tashlagach qiz uni töxtatdi: - Hey! Yigit ögirilib qaradi. - Savolimga javob bermadingiz. Yigit ösha yoqimli tabassumida jilmaydi va baland ovozda baqirdi: - Hayot gözal! Qizning yuragi juda- juda tez va baland urardi. Qiz ayni damda baland musiqa eshitayotgandek öz yuragining dukurini eshitib turardi. U hayajonlanganidan yomg'irni ham ilg'amasdi. U tanish yoqimli musiqani xushtak qilib chalib ketayotgan yigitning ortidan qarab qoldi... Ertasi kundan boshlab qizga negadir gul kelmay qöydi. Qiz endi juda ham öychan bölib qoldi. U yigit haqida kun-u tun öylardi. Xuddi hozir balki yordamim kerakdir, deb paydo böladigandek tuyulardi. Lekin yigitdan ham atirgullardan ham darak bölmasdi. Shu bir- necha kun ichida qiz özi bilmagan holda yig'lab ham yuborardi. Ha, qiz sevib qolgandi. Lekin buni hali özi bilmasdi. Nihoyat bir kuni ösha kutilgan ovozni eshitdi: - Salom! - Salom, - javob berdi qiz. - Biroz aylanib kelmaymizmi? - Bahor oylarida yomg'irsiz havoda piyoda yurish ham zavqlimi? - Albatta. Ular birinchi marta körishishgan xiyobonni sayr qilishdi. Qiziq mavzularda suhbatlashishdi. Nihoyat yigit qizga bir dona qip-qizil atirgul tutdi. Qiz gulni oldiyu uning bandiga köz yugurtirdi. Qog'ozcha yöq edi. Savol nazdida yigitga qaradi. Yigit har doimgidek kulib turardi. - Mana u, - yigit qöllarini yozdi. Uning kaftiga böyoq bilan ösha dastxat yozilgandi: "Hayot gözal..." Keyingi kunlar xuddi shirin tush kabi tez ötardi. Qiz yigit sevgi izhor qilganidan keyin özi ham uni sevishini anglab yetdi. Chindan ular u-n hayot judayam chiroyli va zavqli körinardi. Qiz qachonlardir kutgan hayoliy röyo haqiqatga aylanganidan baxtiyor edi. Juda ham chiroyli muhabbat edi bu... Yigit rassom edi. Qizga juda chiroyli tabiat manzaralarini körsatardi. Qiz xuddi ertaklar olamiga tushib qolgandek baxt va sevgidan sarmast yashardi. Yigit qizga portret sovg'a qildi. Qiz öz suratiga qaradi. Judayam nafis va chiroyli chizilgandi. - Nega meni bulutlar orasida turibman? Söradi qiz. - Chunki sen mening farishtamsan,- javob berdi yigit. Har bir kuni gözal edi bu sevgining... Lekin öshanda qiz hali özini oldinda nimalar kutayotganini bilmasdi... Kuz kelgach, bir kuni ular odatiy uchrashadigan xiyobonga yigit kelmadi. Qiz ancha vaqt kutdi, xavotir oldi. Ertasiga yigit bilan körishganida yigitning nimadandir xafaligini payqadi. Yigit odatdagidek jilmayardi, lekin bu tabassum ortida juda ham özgacha mahzunlik sezilardi. - Nima böldi? - Hech narsa. Kecha unutibman, kechir azizam. Shuncha vaqtdan beri atiga yarim daqiqaga kechikmagan yigitning uchrashishlarini unutib qöyishi mumkinligiga qiz ishonmasdi. Lekin ösha kuni u hech narsa demadi. Keyingi kunlarda ular yana odatdagidek vaqtlarini xushchaqchaqlik bilan ötkazishardi. Lekin qiz negadir yigitning közlariga boqqanida yashirin bir ma'noni sezardi. Yigitning doimgi tabassumi bu sirni qiz bilib olishiga imkon bermasdi. Yigit qiz bilan köproq vaqt birga bölishga urinardi. Soatlab yonma-yon ötirardilar... Bir kuni qiz yana uzoq vaqt xiyobonda yigitni kutib qoldi. Yigitdan xabar bölavermagach ketmoqchi böldi. Lekin shu vaqtda uzoqdan yigit körindi. - Salom, - dedi yaqin kelgach. - Nega bunaqa yuryapsiz, oyog'ingiz og'riyaptimi? - Ha, jin ursin, velosipeddan yiqildim. Ular odatdagidek örindiqqa ötirgan köyi, quyosh botishini tomosha qildilar... Ösha ondayoq qizning yuragi nimadandir öta g'ash edi. Balki, ösha kuni qizning yuragi yigit bilan shunday sönggi bor yonma- yon ötirganliklarini sezgandir... Ertasiga qiz yigitning shifoxonada ekanligini eshitganida, karaxt bölib qoldi. Ming xavotir ila tezda yetib keldi. Uni yigitning yoniga qöyishmadi. Bilsa, yigit juda og'ir kasal ekan. Kechagi kun tongda kasali xuruj qilgan va kasalxonaga keltirishgan ekan. - Unga yurish mumkin emasligini aytgandik. Lekin u kechroq kasalxonadan qochib ketibdi. Mana oqibati. U oyoqlarini his qilmaydi. Shol... Qiz titrab ketdi. Közlariga quyilib kelayotgan köz yoshlarini töxtata olmasdi. Xamshiraning sönggi gaplari öta dahshatli ovoz bölib, qizning quloqlari ostida jaranglardi: U oyoqlarini his qilmaydi... Shol... Yigit uyg'ongach qiz uning yoniga kirdi. Yigitning ahvolini körib, battar siqildi. U yig'lardi, yigit közlarini shiftga tikkancha gap boshladi: - Bilasanmi, seni birinchi marta körganimda maktabda 7- sinf eding. Öshanda pushti lenta taqvolganding... Yigit biroz tin olgach davom etdi: - Biram chiroylisanki... Sen bilan juda shirin hayot kechiraman deb öylagandim... Buni qara, baribir peshonaga yozgani bölarkan... - Bas qiling! Qiz köz yoshlariga erk berdi. Juda ham ezilib yig'lardi. - Yig'lama. Beri kel, muhim bir gap aytaman. Qiz yigit aytgandek qildi. Yigit qizning yuzini silagancha shunday dedi: - Qachon hayotda nimadandir siqilsang, kimnidir sog'insang, köz yoshlaringni mana bunday qilib sidirib tashla, - yigit barmoqlari bilan qizning közlaridagi yoshni artdi,- Chunki hayot gözal... Qiz shu kuni tongga qadar yig'ladi. Ösha tunda u yigitni qanchalar sevishini tushundi. "Men baribir umrbod u bilan qolaman",- qaror qildi qiz. Ertasiga shifoxonaga kelgan qiz yigitni topolmadi. Unga yigitni tongda Germaniyaga olib ketishganligini aytishdi. Qiz holsiz devorga suyanib qoldi. Uning boshida million xil hayollar aylanardi. Nega? Öylardi u. Shu mahalda unga bir xamshira qip- qizil atirgul keltirib berdi. Qiz yigit bergan sönggi gul bandidagi qog'ozchani titragan qöllari bilan arang ochdi. Unda shunday yozilgandi: " Bilasanmi, doktorlar mening tirik qolishimga deyarli umid yöq deyishdi. Insult xavfi kundan- kun oshib borarkan. Sen meni baribir tashlab ketmasding. Men esa sening judayam baxtli bölishingni istayman... Men juda uzoqqa ketyapman. Bilasan-a, seni judayam sevaman. Agar sen ham meni zarracha sevsang, ötinaman, men uchun ham baxtli hayot kechir. Sira ham yig'lama. Yig'laganingda meni yuragim og'riyotgan böladi. Kelishdikmi? Men uchun esa baribir hayot gözal. Ehtimol, ertaga uyqudan uyg'onmasman, lekin hayotim juda gözal. Chunki unda sen borsan..." Qiz maktubni quchganicha juda uzoq yig'ladi... Qiz ikki yil yigitning xotirasi bilan yashadi. Keyin yigit aytganidek yashashga harakat qildi. Bir yigitga turmushga chiqdi. Ammo uning hayollari tubida hamon eski xotiralar hukmronlik qilardi. Har lahzada uni yod qilib yashardi. Ög'illik bölganida, unga yigitning ismini qöydi... Taqdir qizga hali ancha sinovlarni tayyorlab qöygan ekan. Farzandi tug'ilgach köp ötmasdan, eri avtohalokat tufayli dunyodan köz yumdi. Qiz tag'in köz yoshlari tubiga g'arq böldi. 4 yil vaqt ötib ketdi. Endi qizning hayotdagi bori ög'li va xotiralari edi. O'g'lini bog'chaga kuzatib qo'ygach, qiz bir vaqtlar yigit bilan uchrashuv joyi bo'lgan xiyobonga keldi. Uzoq ötirdi. "Hayot gözal" deb, kulib turadigan yigitning qiyofasini köz oldiga keltirdi. Oradan shuncha 8 yil ötgan bölsada, uning muhabbati bir qatra bölsin, kamaymagandi... Uyga kelgach, yuragi sog'inchdan boshqacha urayotganligini his qildi va özi "shirin xotiralar" deb ataydigan qutini ochdi. Özining portreti, ösha pushti zontik, dastxatlar... Hamma- hammasini bir-bir körib chiqdi. Uyga kirib kelgan ög'il oyisining yig'layotganini kördi. U sekin oyisining yoniga keldi. - Oyi, qachon hayotda nimadandir siqilsangiz, kimnidir sog'insangiz, köz yoshlarni mana bunday sidirib tashlang... Qiz köz yoshlarini artayotgan ög'liga hayrat bilan tikilib qoldi. - Buni kim... kim aytdi? - Bir amaki oyingni sira ham yig'latma dedilar, rasm chizishni ham örgatdilar. Qizning yuragi qachonlardir yigit yomg'irli kechada "Hayot gözal" deganidagi kabi zarbli urardi. "Nahotki u tirik bölsa?" Qiz tonggacha mijja qoqmadi. Allohdan umidlari puch bölib chiqmasligini söradi. Ertasi kun bog'chaga borib, rasm murabbiyini söradi. Uni bir xonaga kuzatib qöyishdi. Xonaga kirgan qiz burchakda turgan yangi chizilgan suratni tanidi. Qachonlardir tongda uyg'onganida dökoncha devoriga chizilgan yurak shakli edi bu. Qiz judayam hayajonlanardi. - Balki yordamim kerakdir? G'alati ovoz, qiz 8 yil kutgan ovoz eshitildi. Ögirilganida qarshisida ösha rom qiluvchi tabassumi bilan yigit turardi... Yigitni Berlinda 3 yil davomida davolashgan, keyin 2 yilga yaqin nogironlik aravachasida yashagan, nihot keyin butunlay sog'ayib ketgandi. Ular ancha vaqt bir- birlariga termulib qoldilar. Qizning sakkiz yil oldingidek chiroyi yigitning ösha vaqtlardagidek jozibador tabassumiga qarshi turardi. Qiz shu yillar ichida ilk marta sevinganidan yig'lardi. Yigit qizga yaqin keldi. - Qachondir nimadandir siqilsang, kimnidir sog'insang, köz yoshlarni mana bunday sidirib tashla... Keyingi jumlani ular baravariga aytishdi: - CHUNKI HAYOT GÖZAL...

МЕНИ КУТГИЛ Мени кутгил ва мен қайтарман, Фақат кутгил, жуда интизор, Кутгил, ёмғир зериктирганда, Мени кутгил, ёққанида қор, Атрофингни ҳарорат қоплаб, Еру кўкни чанг тутганда, кут. Бошқаларни узатган дўстлар Кечагина унутганда, кут. Хат келмасдан узоқ ерлардан, Юрагингни қилганида қон, Кутгил, сенла бирга кутганлар Зериккандан чекканда фиғон. Мени кутгил ва мен қайтармен, Бўлса ҳамки, рангинг заъфарон, Ёринг қайтмас, умидингни уз, Деганларга тилама омон. Майли, ўғлим, синглим, волидам, Аза очсин мен йўқ туфайли. Кутабериб сабри тугаган Ёру дўстлар, ошнолар, майли, Айрилиққа беролмасдан тоб, Аччиқ-аччиқ ичсинлар шароб. Кўзларингга тўлса ҳамки, ёш Фақат сен кут ва айла бардош. Мени кутгил ва мен қайтарман, Ўлимларни қолдириб доғда. Иши ўнгдан кепти десинлар Кутмаганлар мени у чоғда. Ёт туюлар кутмаганларга, Бундай ажиб толеинг санинг. Кута-кута мени офатдан Омон сақлаб қолаолганинг. Қандай омон қолганлигимни, Ёлғиз сенга айтарман, сирдош, Кутаолдинг мени сен фақат, Буюк эди сендаги бардош. Константин Симонов шеъри (Ҳамид Олимжон таржимаси )