Фильтр
-გამარჯობა მარტოობავ!
გამარჯობა სიბნელევ!
მოდი რაღას იგვიანებ,
გელოდებით სიჩუმევ!...
თქვენღა დამრჩით უღალატო,
უცვლელი მეგობრები,
ვინც კი იყო ყველა გაქრა,
როგორც ფუჭი ჭორები...
არ გავკიცხავ მე არავის
და არც ვნანობ არაფერს,
ეს ცხოვრება ზღაპარია,
არ ვემდური მე ჩემს ბედს...
აგერ ღამეც შემობრძანდა,
ხუთნი გავხდით დავთვალე,
მოდით ახლა დამეწვიეთ.
პურ-მარილი გავშალე....
სუფრა ჩემი მოკრძალია,
ბევრს არ იტევს მაგიდა,
თუმცა მე დღეს თქვენ ოთხს გარდა,
აღარავინ არ მინდა...
თამადობას ვერ დაგითმობთ,
ამ საღამოს გულს უნდა,
მინდა დავთვრე თქვენთან ერთად,
სული ისევ ამტკივდა...
პირველი ხომ უფალია!
მეორე კი წასულები,
წინაპრები არ გამოგვრჩეს,
ცხონდება მათი სულები...
ეხლა მშობლებს გაუმარჯოს,
დავაფასოთ მათი ზრუნვა,
სამ
-მე უჩივი ამას იმას,
ვისაც ეჭვი ეპარება,
რომ ვარ წკენტა გურული და
სხვა არ მინდა ნეტარება...
მერე რა რომ გვარი არის,
თითქმის ვითომ მეგრულიო,
ჩემი ბაბა,იმის ბაბუ,
ყველა იყო გურულიო...
მაგ ლოგიკით თუ ვიმჯელებთ,
მეგრელია ნეტა,რავა?!,
ხარაკირით თავს მეიკლავს,
ვინმემ უთხრას,კუროსავა...
ახლა ნენას არ იკითხავთ,
მენატრება უსაშველოდ,
გურულობის ეტალონად,
იყო ნენა სასახელოდ...
ხოდა ჩემში მათი სისხლი,
სულ გურულად მიდი-მოდის,
თუ დაჭირდა გაჭირვებულს,
იმ მინუჩში მისით მოდის...
აღარ ვჩივი აფერს კიდომ,
ტვინიც აზრით გურულია,
მოფიქრებას ვერ მუასტრებ,
ენა ტვინზე მიბმულია...
მახსრობა და გახარება,
ჩემი ყველას ვიზიტია,
საქართველოს შემოვევლე,
ლაი-ლაი ზედმეტია!...
რაღა გითხრათ ამის მეტი,
ფაქტიც გურულ ჯიუტია,
მარა თუ
-კორონია სასიკტილე,
შენ მეისპე,გადაშენდი,
შენი იყოს ქვესკნელი და
ჯანდაბა და კურმუხეთი...
არ გეღირსოს გათენება,
დაღამება ამის მეტი,
ვინ ოხერმა მოგიგონა,
ნამეტანი ხარ ზედმეტი...
შენ მენახე მოტაფული,
მორაჯგული და გამქრალი,
მასთან ერთად ვინც დაგთესლა,
დაფუფქული და ჩამქრალი...
ღმერთმა აწი არ მოგასწროს,
არც ერთ ფილტვში დაბუდება,
აღარავის დასჭირვოდეს,
შენს გულიზა დახველება...
არც სიცხე და აღარც სურდო,
აღარც ოტკით დასველება,
მთელ დუნიას ხვალ მოგვესწროს,
შენი ჯიშის გასვენება...
ახალი თუ ძველიაო,
'დეიდა' თუ 'ბიძაშვილი',
ყველა ერთად გადაშენდით,
არ დაგრჩეთ 'მამიდაშვილი'...
ხომ გეყურა რაც გითხარი,
შენდა ჯობს რომ გეიპარო,
გირჩევნოდეს შენი ნებით,
თვალები რომ დეითხარო...
ხომ კი იცი ქვეყანაზე,
არის ერთადერთი
მხოლოდ შენ!...
მე გვირილებით დაგიწერ სიტყვას,
სიტყვას რომელიც მრავალჯერ მითქვამს!
მაგრამ შენამდე ვერ გამიგია,
თუ რა ყოფილა,ანდა რას ნიშნავს...
შენ მიმახვედრე და მაგრძნობინე,
ამ სიტყვის არსი და ნეტარება,
რომ ის ყოფილა ღმერთი და რწმენა,
სიხარული და ბედნიერება!!!...
მხოლოდ შენ შეძელ,ის რაც მრავალმა,
წლების მანძილზე ამაოდ სცადა,
შენ შეაღწიე ჩემს სამყაროში
და ამიღერღე სიცოცხლის მადა....
მხოლოდ შენ ერთმა,მხოლოდ ასეთმა,
კეთილშობილმა!დიდსულოვანმა!
სული გამითბე,გული გამიღე,
რაც რომ ვერ შეძლო ბევრმა მავანმა....
ეს გაზაფხულიც შენვე მაჩუქე,
შენებრ თბილი და ხალისიანი,
მინდა სამყაროს გავაგებინო,
ის ერთი სიტყვა მაღალხმიანი....
და კიდევ ის რომ,შენა ხარ მხოლოდ,
ჩემი ცხოვრების ბოლო იმედი,
ჩემგან რჩეული,ამ სიტ
-ხალხო ეხლა აპრილია?!
ოცდაორი თუ არ ვცდები,
ვისთვის დღესასწაულია,
ზოგის მწარე ხვედრი ბედის...
არ იდარდოთ თუკი ვინმეს,
არ ეღირსა ლოცვა დედის,
ხდება ძირი მწარე არის,
კენწეროში გატკბილდების...
ცხოვრება ხომ ზღაპარია,
კეთილს ებრძვის ბოროტება,
მთავარია დასასრული
და კეთილის გამარჯვება...
კიდევ ერთსაც შეგახსენებთ,
არ შესჩივლოთ უფალ ღმერთსა,
სიყვარული თესეთ ყველგან
და მიიღებთ კარგსა ბედსა...
არ იფიქროს ვინმემ ვერჩი,
მინდა ყველას კარგად ყოფნა,
არ იჩქაროთ ქორწინება,
დაინახეთ ზოგის ყოფა...
06:30
  • Класс
-გინდ დაიჯერე,გინდ არა!
ღამემ ფიქრები მომპარა,
მე ვალაგებდი სათუთად,
მან კი,ზედ გადაუარა...
და ეს ფიქრები შენ გეხებოდა,
შენზე დარდობდა და უხაროდა,
-ხომ კარგად არის? ან
-უკვე ძინავს?!
-დაულევია ცოტა ვახშამზე,
სული კი ეხლა,ჩემთან მოფრინავს...
იცის რომ მე ის მუდამ მჭირდება,
არ მომბეზრდება და მეყვარება,
განუსაზღვრელად ხანგრძლივი ვადით,
გულს მოუნდება გულის ფერება...
რიჟრაჟი თავზე დამადგა,
ჩუმად ჩურჩულებს თვალებში,
დაიგვიანებს უთუოდ,
სჯობს დაელოდო სიზმრებში...
აქ გამოვტოვებ,რადგან არ მახსოვს,
ამ ეპიზოდის კადრი,
უკვე გითხარი,ღამემ მომპარა,
ყოფილა თურმე დარდი...
სული მოფრინდა! სული იპოვა!
და ჩაეხუტა გულში,
სიხარულისგან გაგიჟებამდე,
სისხლი ერევა სისხლში...
გაქრა ეს ფიქრიც მისნაირებთან,
მობრძანდა ერთ
შენა ხარ ზაფხულის წვიმა,
ისე უხდები დარდს,
რომ მოვარდები თქეშად,
ეგრევე ვკარგავ თავს ...
შემოდგომა ხარ ფერადი,
ოქროსფერ ფოთოლცვენადი,
დარდს რომ აყოლებ ქარს,
მე ისევ ვკარგავ თავს...
ზამთარში თბილი ფიფქი ხარ,
რომელიც ათბობს სულს,
დარდს ადნობ,უმალ გააქრობ,
სულ გულში მყავდე მსურს...
გაზაფხული ხარ,მუდმივი,
სიცოცხლის მახარობელი,
სურნელით ათრობ დარდს,
ვნატრობ შენს ნახვას,მოველი...
«მოცვეთილი გურული»
და ისევ წვიმა ცრის...
-მიეცი გრძნობას თავისუფლება,
ის ხომ გრძნობაა!ტუსაღი არა,
ის ხომ სულია ჰაეროვანი,
მას ვერ დაამწყვდევ,
კამათი კმარა!...
და თუ გულს უნდა მეორე გული,
მაინც იპოვის,არ დაოკდება,
როგორც ყველაზე სათუთს და ძვირფასს,
შიგ კაკალ გულში ჩაეხუტება...
ღმერთო ისმინე ჩემი ვედრება,
მიეცი ყველას იმის შეგნება,
რომ შენ უბოძე მათ ეს სიცოცხლე
და შენს წინაშე ვალდებულება...
რომ სიყვარული იგივე შენ ხარ,
ანუ,იგივე ბედნიერება,
რომ შენგან თქმული ათივე მცნება,
აღარასოდეს არ შეიცვლება...
შენი ნებით და შენი წყალობით,
თესონ სიკეთე სიხარულია,
უერთმანეთოდ დღე არ გათენდეს
და არა ქონდეს დასასრულია...
«მოცვეთილი გურული»
Показать ещё