Разные судьбы/Торле язмышлар

Сигезенче булек. Ильсиярнен кузенэ ак-кара куренмичэ, оендэ кия торган аяк киеме белэн урамга чыгып йогерде. Ул узенен кая барганын да онытып юл буйлап чапты. Шулвакыт такси машинасы туктап: -Апа, сез ашыгасыз, курэсен. Утырыгыз, машинада илтеп куям.  Ильсияр ике уйлап тормыйча машинага утырды да хаттагы адресны курсэтте. -Бу бик ерак тугел, 10 минут дигэндэ барып житэбез. 100 сум бирсэгез шул житэ. Ильсияргэ бу 10 минут бик озак сыман тоелды. Ул узенен газиз баласын уз узенэ кул салудан коткарып калуына ышанды.  Машина туктау белэн кесэсендэ булган 500йозен чыгарып салды да кызы яшэгэн ойгэ табан юнэлде. Анын бэхетенэ подъезддан чыгып килучелэр булды, тиз генэ баскычлардан йогереп менеп 67 фатирны эзлэп тапты. Ишекнен тоткасын борып узенэ табан тартуга ишек ачылып китте. Томаланган кузлэре белэн кызын эзли башлады. Карауатта кечкенэ ак торгэк ята. Ильсияр акрын гына якынлашып торгэкне ачты. Анда доньяга килеп бер атна да яши алмаган оныгы ята иде. Куз яшьлэренэ буылып башка булмэлэрне

Жиденче булек. Ильсияр алдагы тоннэрне йокысыз уткэрде. Кызыннан бер хэбэр дэ булмавы ананын кунелен ошетеп торды. Оч кон уткэч полиция булегенэ барып гариза язып калдырды да оенэ юнэлде. Ильсиярнен карашы нишлэптер почта тартмасында тукталды. Ильсияр тартмада булган гэжит, конвертларны алды да почта тартмасын да биклэргэ онытып оенэ ашыкты. Нидер сизенгэндэй гэжитлэрне читкэ атты да тиз-тиз конвертларны карап чыкты, аларнын барсында да реклама кэгазьлэре иде. "Нэрсэ эзлим сон мин?! " дип узенэ аптырап диванга утырды. Шулвакыт гэжитлэр арасыннан почмагы чыгып торган конвертны куреп калды. Кемнэн икэне язылмаган иде. Ильсияр шиклэнеп экрен генэ конвертны ачты да кузлеген алып диванга утырды. Уку башлау белэн кузлэре яшь белэн тулды.  "Энием! Бу минем сонгы хатым.  Минем хаталарым куп булды. Сина куп борчулар алып килдем, эни. Гафу ит мине.  Мин бер ел чамасы элек Фэрит исемле егет белэн таныштым. Без бер беребезне ошаттык, очрашып йордек, фатирда бергэ яши башладык. Анын полициядэ эшлэг

Алтынчы булек. Исмэгыйл машинадан чыгып карады да башын тотып жиргэ утырды. Машина алдында канга баткан кеше ята иде. Исмэгыйл нэрсэ эшлэргэ дэ белмэде. Куз яшьлэренэ буылып, кыюсыз адмынар белэн бэрелгэн кешегэ якынлашты. "Ходаем, ни очен бу кадэр сынаулар бирэсен мина" дип жирдэ яткан абзыйнын йорэк тибешен тикшереп карады. Йорэге тибудэн туктамаган! Исмэгыйл озак уйламый тиз генэ кутэреп алып машинасынын арткы утыргычына салды да, хастаханэгэ ашыкты.  Коридорнын бер башыннан икенче башына йореп Исмэгыйл хэбэр котэ. Ул узе очен ботенлэй дэ борчылмады. Бу кешенен гомере озелсэ мин ничек жир йозендэ яши алырмын икэн дип уйлады ул. Нихаять, табиб палатадан чыгып Исмэгыйл янына килде. -Бэхеткэ каршы, бэлага очраган абзыйнын гомерен саклап кала алдык. Бераз сонрак алып килсэгез, коткарып булмас иде. Шулай да аякка басыр очен ана бик куп дэвалар алырга кирэк эле. Шул вакытта коридордан Исмэгыйлгэ якынлашып полиция хезмэткэрлэре килэ иде. Аны кулга алып полиция булегенэ алып киттелэр. Б

Бишенче булек. Хыянэт иткэн ире белэн дустына курше булып яшисе килмэу сэбэпле, Ильсияр йортны сатып,балаларын алып шэhэргэ кучеп китте.  Жэйге матур кон. Исмэгыйл бала табу йорты янында табиблардан хэбэр котеп тора. Ул бик куптэн ир бала турында хыяллана, Ильсияр бала тапкан коннэрдэ дэ ул табиблардан "Сезнен улыгыз туды! " дигэн сузлэрне котэ иде.  Хыялланып басып торганда, узенэ якынлашып килуче ак халатлы табибне куреп алды. Анын йозе бик житди иде. Исмэгыйл эллэ Мэдинэгэ бер-бер хэл булдымы икэн дип уйлап,зур адымнар белэн табибнен каршысына барды. Табиб Исмэгыйлнен кулыннан кысып: - Котлыйм, сезнен улыгыз туды!  Исмэгыйл табибны кочып алды. Анын кузлэре яшьлэнде. Нихаят анын хыялы тормышка ашты.  -Яналыклар монын белэн генэ бетми, -дип табиб Исмэгыйлнен кулларын алды.  Исмэгыйл кузлэрен тутырып табибка карады: -Эллэ берэу генэ тугел, икэу? -Юк, берэу. Лэкин бала сэламэт тугел. Ул ярдэмсез яши алмаячак.  Исмэгыйл сораулы карашын табибка тобэп: -Ничек инде яши алмый?! Ни булды?!  -

Дуртенче булек. Ильсияр Исмэгыйлнен каршына утырды. -Ильсияр, мин синнэн китэм. -Ииий, юлэр, мин ана ышанып янына утырган булам, тапкансын шаярырга вакыт, -дип Ильсияр елмаеп урыныннан кузгалмакчы иде, Исмэгыйл кулыннан тотып кире утыртты.  -Мин шаярмыйм. Минем сина хислэр куптэн суынды, Ильсияр. Юк, мин уткэнне сызып ташламыйм, мин рэхмэтле сина, бик матур, бэхетле яшэдек, балаларны да яратам, аларга да,сина да килэчэктэ булышырмын,ярдэм итеп яшэрмен.  -Син акылдан шаштынмы эллэ, Исмэгыйл?  -Юк...Без Мэдинэ белэн куптэн очрашып йорибез инде...  -Мэдинэ???Нинди Мэдинэ?, -дип сорады Ильсияр аптырау тавыш белэн.  -Курше Мэдинэ, ботен авыл халкы белэ безнен аралашканны, э син йорт-курадан башынны ала алмый берни белми утырасын, -диде Исмэгыйл ачулы тавыш белэн.  -Син ни сойлисен? Ник яланлыйсын? Ул минем дустым. Анын йозен каралтырга уйладынмы? Ник анын белэн булышасын?  -Эхх,Ильсияр, шуна курэ китэм дэ инде мин синнэн. Син тынлый да белмисен бит...ир-атка наз, игьтибар кирэк. Э син наз

Дэвамы. Икенче булек. Ильсияр жавап бирергэ олгермэде, телефон шалтыравыннан туктады. "Бэлки ялгыш жыйганнардыр номерны,кирэк булса кабат шалтыратырлар" дип тынычландырды да узен,телефонын янына алып ятты.  Ильсияр -энисез ускэнгэме назга корырак булса да- пакъ кунелле, кешелекле булып усте. Эйтэсе сузен дэ кистереп эйтте, бернидэн дэ курыкмады, тэвэккэл, кыю булды. Исмэгыйл исэ киресенчэ йомшак, кыюсызрак, сабыр егет иде. Ильсияргэ дэ ничек юл табырга белми йорде ул, ут сыман кыз анын кунелен беренче курудэ ук яулап алды. Икенче кат яшьлэр дусларынын туенда очрашты. Мэжлес ахырына якынлашып, кунаклар таралыша башлагач,Исмэгыйл бар булган кыюлыгын жыеп, Ильсияр янына килде: - Мин-Исмэгыйл,-дип кулын сузды ул.  Ильсияр елмаеп Исмэгыйлнен кулын кысты: - Ильсияр.  - Сезне оегезгэ кадэр озатырга момкинме?  - Мин узем дэ кайта алам.  Исмэгыйл коелып тоште. -Шаяртам инде, момкин. Кар атканда момкинме дип бер дэ сорап тормаган иден эле -дип рэхэтлэнеп колде Ильсияр.  Яшьлэр арасында мэхэббэт

Беренче булек. Ильсияр кинэт кенэ сискэнеп уянып китте. Кузлэрен угалап,стенадагы сэгатькэ карады.Сэгать иртэнге 3,бераз яктыра башлаган. Тэрэз янында ускэн агачлар кунелне шомландырып шаулый. Ильсиярнен кунеле урынында тугел,нидер сизенгэн сыман йорэге тиз-тиз тибэ. Нигэ эче пошканын узе дэ анламый эле ул. Йоклап китэ алмагач, аны кунеле яшь чакларына алып китте...  30 ел элек кышкы матур кондэ ул узенен булачак тормыш иптэшен очраткан иде. Урамда егетлэр шаярышып кар атышлы уйныйлар. Исмэгыйлнен аткан кары урамнан утеп барган Ильсиярнен башына элэкте. Кыю Ильсияр аптырап тормыйча кар йомгагы ясады да Исмэгыйлнен узенэ атты. Йомгак мондый борылышны котми аптырап торган егетнен аягына элэкте. Ильсияр горлэвек аккан янгырау тавышы белэн рэхэтлэнеп колде дэ, уз юлын дэвам итте.  Татлы мизгеллэрне искэ алып утырган Ильсиярне кинэт кенэ шалтыраган телефон тавышы сискэндереп жибэрде. "И Ходаем, тагын нилэр курергэ язган икэн инде мина" дип телефонга урелде. Дэвамы бар. 

Продолжение. -Тут жили мои родители Александр и Ирина.  -Мало ли кто тут жил, мы тут уже несколько лет живем-грубо ответила женщина.  Дмитрий стоял в недоумении. Он понял, что бессмысленно дальше что-то спрашивать и пошёл к тёте, которая жила в соседнем дворе.  Дверь открыла тётя.  -Тетя Лена, здравствуй.  -Дмитрий!-произнесла тетя прослезившись и крепко обняла Дмитрия.  -Давай, проходи, садись, сынок.  Дмитрий прошёл в зал. Сел на диван.  -Где же ты был всё это время? Мы все так сильно волновались. Что случилось? Ты совсем исхудал. - Потом как-нибудь расскажу,тетя Лена. Долгая история. Сейчас я хочу увидеть родителей.Подскажи,где где я могу их найти?  -Ой, Дима, Дима. Знал бы сколько страданий ты принёс родителям. Твоя мама пережила несколько инфарктов после твоего исчезновения. На лечение понадобилось много средств, отец продал бизнес, продал квартиру и купил поменьше в другом районе города. Сейчас мама твоя в больнице. Уже почти полгода лежит в коме. Врачи говорят, что надежды ник

Продолжение.  Это была небольшая яхта. Она остановилась у острова. Первыми вышли двое мужчин в военной форме, осмотрели местность. За ними последовала небольшая компания из 20 человек. Громко звучала музыка, смеялись, веселились. Дмитрий сидел под кустом и наблюдал за ними. По всей видимости здесь было несколько семей с детьми и два охранника.  Пока взрослые обустраивались, дети играли. Никто не следил за ними, все были заняты своими делами-кто-то расставлял шезлонги, кто-то переносил ящики с едой, кто-то пошёл в лес на разведку.  Поднимался ветер, играли волны.  Дмитрий заметил, как один из мальчиков лет 3-4 заходит в море. Вот приближается большая волна, никто не видит мальчика. Дмитрий не мог не вмешаться, выбежал из под кустов и закричал: -Мальчика уносит волна.  Из-за звука волн никто не слышал что он говорит, охранники увидели в нём опасность и один из них выстрелил в него. Пуля пролетела мимо. Тут же все начали глазами искать своих детей. Одна из мам увидела своего ребенка, кот