Аз барои ғами ман синаи дунё танг аст,

Баҳри ин мавҷи хурӯшон дили дарё танг аст.
То зи паймонаи чашмони ту сармаст шудам,
Дигар андар назарам дидаи бино танг аст…
Гуфта будӣ, ки ба дидори ман ойӣ зи вафо,
Фурсат аз даст мадеҳ, вақти тамошо танг аст.
Сар ба домони ту зин пас ниҳаму нола кунам,
Баҳри нолидани ман домани саҳро танг аст