Усім здароў'я, родзічы і землякі! Мне трапілі ў рукі запісы сваякоў, на якіх яны паспелі ўхапіць пад старасць галасы нашых дзядоў, цётак, дзядзек. Вось што расказала мая цётка Люся (з Весеі, г. Слуцк): ...Вот паглядзі, дзядзя Міша наш. Вот яму перад смерцю захацелася паехаць на радзіму, пад Зэльву. Найшоў там яшчэ жывых дваюродных братоў, сястру дваюродную і дзядзю, які – старэц прыстарэц быў. Гэта мне наш дзядзя Міша сам расказваў. Так яму той старац сказаў:
— Міша, калі ты дзе срэнеш Вайцешыка, знай, што гэта нашы прэдкі, наш род. Вайцешыкаў няма. Вайцеховічы, Войцікі, во такія фаміліі, а Вайцешыкі – нашы родзічы.