Аз Алӣ разияллоҳу анҳу ривоят
аст
,ки Расули Аллоҳ саллаллоҳу ъалайҳи вассаллам фармуданд:
- Зуд аст дар охири замон қавме
мебарояд , ҷавонон бе хирадон
(яъне заифақлон) сухани ҳақ
мегӯянд, Қуръон мехонанд аз
ҳалкашон намегузарад. Гумон
мекунанд , ки Қуръон ба фоидаи
онҳост , ва ҳоло он , ки бар
зарарашон аст. Аз дин
мебароянд ,
ҳамчуноне , ки тир аз камон
мебарояд , ҳар вақте бо онҳо
вохӯрдед , пас онҳоро бикӯшед.
Албатта барои қатлашон аҷр аст
дар рӯзи қиёмат, барои касе, ки
онҳоро мекӯшад".
( Саҳеҳ № 6930 Саҳеҳ Муслим №
1066 )
عَنْ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا، فَوَاللَّهِ لَأَنْ أَخِرَّ مِنَ السَّ