Предыдущая публикация
Фильтр
***
Мне крыўдна, што тэатр называюць “лицедейством» і прылічаюць да граху. Мне ён вельмі падабаецца. Ёсць і любімыя тэатры, і любімыя акцёры, і любімыя спектаклі. Купалаву «Паўлінку» глядзела многа разоў, сама ставіла – і не надакучвае! З кожным сезонам, з кожнай новай трупай у пастаноўку дадаецца нешта новае: нюансы, дэталі, інтанацыі, паўтоны…
Нядаўна бачыла «Паўлінку» ў выкананні самадзейнага тэатра вясковых аматараў. Парадавалі. Зацягнула 15 сваіх школьнікаў на спектакль. Не зганілі. І тое добра.
У гэтым сезоне двойчы была ў Рускім драматычным. «Арт» шакіраваў. Ад «Пане Каханку» ў захапленні плакала. Каб жыла ў Мінску, паўзаробку выдаткоўвала б, мабыць, на тэатр.
Хадзіце на паклон да М
Мне крыўдна, што тэатр называюць “лицедейством» і прылічаюць да граху. Мне ён вельмі падабаецца. Ёсць і любімыя тэатры, і любімыя акцёры, і любімыя спектаклі. Купалаву «Паўлінку» глядзела многа разоў, сама ставіла – і не надакучвае! З кожным сезонам, з кожнай новай трупай у пастаноўку дадаецца нешта новае: нюансы, дэталі, інтанацыі, паўтоны…
Нядаўна бачыла «Паўлінку» ў выкананні самадзейнага тэатра вясковых аматараў. Парадавалі. Зацягнула 15 сваіх школьнікаў на спектакль. Не зганілі. І тое добра.
У гэтым сезоне двойчы была ў Рускім драматычным. «Арт» шакіраваў. Ад «Пане Каханку» ў захапленні плакала. Каб жыла ў Мінску, паўзаробку выдаткоўвала б, мабыць, на тэатр.
Хадзіце на паклон да М
***
Сёння, 21 лютага, Міжнародны дзень роднай мовы.
У свеце каля 6.000 моў, і кожная для некага родная.
І няхай кажуць пра глабалізацыю, пра мову міжнацыянальных зносін, сваё не прадаецца. Гэта як мама, няхай ужо і старэнькая, нягеглая, затое родная і свая, адзіная і незаменная. Як да болю знаёмая сцежка дзяцінства. Як даўно звыклыя дрэвы, будынкі, суседзі… Як маленькі гарадок, у які хочацца вяртацца. Як школьны сябар, з якім звязаны кранальныя ўспаміны маленства.
У гэты дзень 67 год назад на дэманстрацыі ў Бангладэш загінула 5 студэнтаў. Яны патрабавалі адукацыі на сваёй мове... Студэнты загінулі, але іх ідэя перамагла. Цяпер у гэтай краіне выкладанне вядзецца на бенгальскай мове. Хочацца
Сёння, 21 лютага, Міжнародны дзень роднай мовы.
У свеце каля 6.000 моў, і кожная для некага родная.
І няхай кажуць пра глабалізацыю, пра мову міжнацыянальных зносін, сваё не прадаецца. Гэта як мама, няхай ужо і старэнькая, нягеглая, затое родная і свая, адзіная і незаменная. Як да болю знаёмая сцежка дзяцінства. Як даўно звыклыя дрэвы, будынкі, суседзі… Як маленькі гарадок, у які хочацца вяртацца. Як школьны сябар, з якім звязаны кранальныя ўспаміны маленства.
У гэты дзень 67 год назад на дэманстрацыі ў Бангладэш загінула 5 студэнтаў. Яны патрабавалі адукацыі на сваёй мове... Студэнты загінулі, але іх ідэя перамагла. Цяпер у гэтай краіне выкладанне вядзецца на бенгальскай мове. Хочацца
Люты, 2019.
***
Даўно я нічога не пісала ў гэту вось «кніжку». У маёй галаве заўсёды правіць баль натхненне. Як цяпер памятаю: 5 курс, дыпломны праект. Трэба напісаць «сачыненне» на 80 старонак А4. За мною ўжо бегае мой навуковы кіраўнік, нервуецца, прыспешвае, а ў мяне – ні старонкі)) І я чагосьці чакаю. Ды проста к пятаму курсу я ўжо зразумела, што змагацца з сабой бессэнсоўна. Калі няма натхнення – не напішу нічога, затое потым…
І вось натхненне прыходзіць. З чым яго параўнаць? З вадой, да якой дапаў засмяглы чалавек. Са свербам, калі хочацца пачухаць спіну хоць аб касяк. З нейкай нецярпячкай, калі трэба ўмомант задаволіць свае прыхамаці. Усё выходзіць хутка, жыва, весела, з імпэтам. Н
***
Даўно я нічога не пісала ў гэту вось «кніжку». У маёй галаве заўсёды правіць баль натхненне. Як цяпер памятаю: 5 курс, дыпломны праект. Трэба напісаць «сачыненне» на 80 старонак А4. За мною ўжо бегае мой навуковы кіраўнік, нервуецца, прыспешвае, а ў мяне – ні старонкі)) І я чагосьці чакаю. Ды проста к пятаму курсу я ўжо зразумела, што змагацца з сабой бессэнсоўна. Калі няма натхнення – не напішу нічога, затое потым…
І вось натхненне прыходзіць. З чым яго параўнаць? З вадой, да якой дапаў засмяглы чалавек. Са свербам, калі хочацца пачухаць спіну хоць аб касяк. З нейкай нецярпячкай, калі трэба ўмомант задаволіць свае прыхамаці. Усё выходзіць хутка, жыва, весела, з імпэтам. Н
***
О, Пушкін меў рацыю, калі пісаў: «Мароз і сонца, дзень цудоўны!» Нарэшце надышла сапраўдная зіма. Вакол – гурбы снегу, яны іскрацца мільярдамі іскрынак, кожны кусцік фанабэрыста насунуў бухматую шапку. Усё блішчыць, зіхаціць, ззяе і кліча на вуліцу! Дапіваю гарбату і назіраю, як павольна пагойдваецца домік-кармушка за акном. Пяць сінічак на яблыньцы прытрымліваюцца субардынацыі: чакаюць, пакуль паласуецца попаўзень. Побач на кавалку сала завіс невялічкі дзятлік, падпіраецца хвастом. І есць, і круціцца, як на каруселі. Два задавальненні адразу! Абапершыся на сцяну, стаяць лыжы. Мяне чакаюць)) Ух, зараз разганюся з вецярком! Возера Нарач надзейна замерзла, і ў мяне пад вокнамі сапраўдны сн
О, Пушкін меў рацыю, калі пісаў: «Мароз і сонца, дзень цудоўны!» Нарэшце надышла сапраўдная зіма. Вакол – гурбы снегу, яны іскрацца мільярдамі іскрынак, кожны кусцік фанабэрыста насунуў бухматую шапку. Усё блішчыць, зіхаціць, ззяе і кліча на вуліцу! Дапіваю гарбату і назіраю, як павольна пагойдваецца домік-кармушка за акном. Пяць сінічак на яблыньцы прытрымліваюцца субардынацыі: чакаюць, пакуль паласуецца попаўзень. Побач на кавалку сала завіс невялічкі дзятлік, падпіраецца хвастом. І есць, і круціцца, як на каруселі. Два задавальненні адразу! Абапершыся на сцяну, стаяць лыжы. Мяне чакаюць)) Ух, зараз разганюся з вецярком! Возера Нарач надзейна замерзла, і ў мяне пад вокнамі сапраўдны сн
***
29 снежня, у суботу, на карпаратыве, нам споўнілася 25 гадоў)) Роўна 25 гадоў назад, таксама на святкаванні Новага года, толькі ў іншым рэстаране, мы пазнаёміліся з маім мужам.
Тебе не кажется нелепым,
Что я одна так долго шла?
Зимой озябшею, не летом
И не весной тебя нашла.
Пусть скажут мне теперь, что зимы
Бывают слишком холодны!
Отныне для меня, любимый,
Они прекраснее весны ))
1994г.
29 снежня, у суботу, на карпаратыве, нам споўнілася 25 гадоў)) Роўна 25 гадоў назад, таксама на святкаванні Новага года, толькі ў іншым рэстаране, мы пазнаёміліся з маім мужам.
Тебе не кажется нелепым,
Что я одна так долго шла?
Зимой озябшею, не летом
И не весной тебя нашла.
Пусть скажут мне теперь, что зимы
Бывают слишком холодны!
Отныне для меня, любимый,
Они прекраснее весны ))
1994г.
Студзень, 2019.
***
У якасці навагодняга парунка падзялюся з вамі рэцэптамі, у якіх падсумую, дзе ў жыцці можна знайсці пазітыў, падсілкавацца энергіяй. Ітак, мой топ:
1. Прырода.
Я зараз маю на ўвазе не вылазку з кампаніяй на шашлыкі, а маўклівае сузіранне на адзіноце. Колькі прыгажосці вакол! Такую гармонію ніколі не выбудуе смяротны чалавек. Бывайце на прыродзе часцей, проста глядзіце і захапляйцеся.
2. Дзеці.
Іх непасрэднасць, наіўнасць і чысціня дапамогуць вам расслабіцца і схаваць свае шыпулькі. Дзеці – лепшыя людзі на Зямлі! Да таго часу, пакуль яны не сапсаваныя намі, дарослымі.
3. Кнігі.
Часам натрапіш на такую кнігу, што аж дух займае. А бывае, адчуваеш удзячнасць за асобную дум
***
У якасці навагодняга парунка падзялюся з вамі рэцэптамі, у якіх падсумую, дзе ў жыцці можна знайсці пазітыў, падсілкавацца энергіяй. Ітак, мой топ:
1. Прырода.
Я зараз маю на ўвазе не вылазку з кампаніяй на шашлыкі, а маўклівае сузіранне на адзіноце. Колькі прыгажосці вакол! Такую гармонію ніколі не выбудуе смяротны чалавек. Бывайце на прыродзе часцей, проста глядзіце і захапляйцеся.
2. Дзеці.
Іх непасрэднасць, наіўнасць і чысціня дапамогуць вам расслабіцца і схаваць свае шыпулькі. Дзеці – лепшыя людзі на Зямлі! Да таго часу, пакуль яны не сапсаваныя намі, дарослымі.
3. Кнігі.
Часам натрапіш на такую кнігу, што аж дух займае. А бывае, адчуваеш удзячнасць за асобную дум
***
Люблю ўсё інтэлектуальнае: разумнае кіно, глыбокія кнігі, песні з добрымі тэкстамі, карціны, ля якіх можна пастаяць і падумаць… І людзей люблю такіх жа: эрудзіраваных, разумных, цікавых субяседнікаў. На шчасце, працую ў калектыве, дзе ўсе спрэс такія. Гэта яшчэ адзін плюс маёй работы. Часам завядзём гутарку аб чым-небудзь – не можам спыніцца.
Сёння наша тэма не была філасофскай. Мы абмяркоўвалі сямейныя традыцыі, Каляды, Новы год. Колькі добрых гаспадынь вакол! Некаторым падабаецца стаяць ля “вечнага агню”, прыдумляць, гатаваць, падаваць. А мне – не. Лічу, што свята павінна быць святам, цудам, а не “пахотой”. Статыстыкі падлічылі, што сярэдні беларус з’ядае за навагоднюю ноч каля 4000 к
Люблю ўсё інтэлектуальнае: разумнае кіно, глыбокія кнігі, песні з добрымі тэкстамі, карціны, ля якіх можна пастаяць і падумаць… І людзей люблю такіх жа: эрудзіраваных, разумных, цікавых субяседнікаў. На шчасце, працую ў калектыве, дзе ўсе спрэс такія. Гэта яшчэ адзін плюс маёй работы. Часам завядзём гутарку аб чым-небудзь – не можам спыніцца.
Сёння наша тэма не была філасофскай. Мы абмяркоўвалі сямейныя традыцыі, Каляды, Новы год. Колькі добрых гаспадынь вакол! Некаторым падабаецца стаяць ля “вечнага агню”, прыдумляць, гатаваць, падаваць. А мне – не. Лічу, што свята павінна быць святам, цудам, а не “пахотой”. Статыстыкі падлічылі, што сярэдні беларус з’ядае за навагоднюю ноч каля 4000 к
загрузка
Показать ещё