Предыдущая публикация
Фильтр
Добавила фото в альбом
არასდროს მაკლდა, ალერსი და
გრძნობის სიჭარბე,
მერე დავკარგე, სიხალისის არსის რაობა...
მე ყველასაგან ჩავიკეტე, გადავიკარგე,
ასე დაიწყო, სულის, სხეულის, უმოძრაობა.
არც მიფიქრია,ოცნებაშიც რომ გამებედა,
სადმე მეპოვა გამომყვანი, ვინმე მეგზური,
რომ არა შენი, უეცარი შემოფეთება,
ისევ ჯურღმულში ვიქნებოდი, მწირი, ბედკრული.
დღის სინათლეზე გამოსული, მუდმივად გმადლობ,
ასე დასრულდა სიბნელეში ხელის ცეცება,
აღარც გარდასულს, არც მომავალს მე აღარ
ვდარდობ
და სულ ერთია, სიკვდილი როდის წამომეწევა.
შვილი ხარ ჩემი, მეგობარი, თუმც თავხედურად,
მექცევი ზოგჯერ... არა უშავს არაფერია,
შენ მოგიძღვენი ეს ლექსები, კედლის კრებულად,
ჩემი ფიქრები, ჩემი გული, მხოლოდ შენია.
ის ჟამიც მოვა, უსათუოდ, განგვსჯის განგება,
აქ ვინც ქილი
გრძნობის სიჭარბე,
მერე დავკარგე, სიხალისის არსის რაობა...
მე ყველასაგან ჩავიკეტე, გადავიკარგე,
ასე დაიწყო, სულის, სხეულის, უმოძრაობა.
არც მიფიქრია,ოცნებაშიც რომ გამებედა,
სადმე მეპოვა გამომყვანი, ვინმე მეგზური,
რომ არა შენი, უეცარი შემოფეთება,
ისევ ჯურღმულში ვიქნებოდი, მწირი, ბედკრული.
დღის სინათლეზე გამოსული, მუდმივად გმადლობ,
ასე დასრულდა სიბნელეში ხელის ცეცება,
აღარც გარდასულს, არც მომავალს მე აღარ
ვდარდობ
და სულ ერთია, სიკვდილი როდის წამომეწევა.
შვილი ხარ ჩემი, მეგობარი, თუმც თავხედურად,
მექცევი ზოგჯერ... არა უშავს არაფერია,
შენ მოგიძღვენი ეს ლექსები, კედლის კრებულად,
ჩემი ფიქრები, ჩემი გული, მხოლოდ შენია.
ის ჟამიც მოვა, უსათუოდ, განგვსჯის განგება,
აქ ვინც ქილი
მე შენ შეგიყვარებ.. დამიჯერე, მართლა შეგიყვარებ,
მთელს სამყაროში ყველასაგან გამორჩეულად,
ისე შეგიყვარებ თავს რომ შეგაყვარებ ზუსტად ისე
შენ რომ შემაყვარე თავი შენი.... შენთვის ჩვეულად!
თვალებს შევიყვარებ, შენსას ცისფერს, ლურჯ ცას,
უსასრულობამდე ფეხით ჩამოგყვები,
ვიცი გაზაფხული გიყვარს და მეც შენთვის,
ხეზე ლამაზ კვირტებს ფოთლად გამოვყვები
ღიმილს შევიყვარებ შენსას, ცისარტყელას...
წვიმის დამთავრებას ... ფერად ამოვყვები
ნაბიჯს შევიყვარებ სადაც შენ გაივლი,
ჰორიზონტის იქით?.. იქაც გამოგყვები.
სუნთქვას შევიყვარებ შენსას ჰაეროვანს,
შენთან გულში სიო ალბათ არ იციან....
ერთი სიყვარულის ერთი ამინდია
და ამ სიყვარულის მე მაქვს ამბიცია.
ფიქრში ჩაგიქროლებ, გულში გაგიჩნდები,
მოძრაობას შევქმნი ულევ წრიულობად,
მთელს სამყაროში ყველასაგან გამორჩეულად,
ისე შეგიყვარებ თავს რომ შეგაყვარებ ზუსტად ისე
შენ რომ შემაყვარე თავი შენი.... შენთვის ჩვეულად!
თვალებს შევიყვარებ, შენსას ცისფერს, ლურჯ ცას,
უსასრულობამდე ფეხით ჩამოგყვები,
ვიცი გაზაფხული გიყვარს და მეც შენთვის,
ხეზე ლამაზ კვირტებს ფოთლად გამოვყვები
ღიმილს შევიყვარებ შენსას, ცისარტყელას...
წვიმის დამთავრებას ... ფერად ამოვყვები
ნაბიჯს შევიყვარებ სადაც შენ გაივლი,
ჰორიზონტის იქით?.. იქაც გამოგყვები.
სუნთქვას შევიყვარებ შენსას ჰაეროვანს,
შენთან გულში სიო ალბათ არ იციან....
ერთი სიყვარულის ერთი ამინდია
და ამ სიყვარულის მე მაქვს ამბიცია.
ფიქრში ჩაგიქროლებ, გულში გაგიჩნდები,
მოძრაობას შევქმნი ულევ წრიულობად,
არასდროს მაკლდა, ალერსი და
გრძნობის სიჭარბე,
მერე დავკარგე, სიხალისის არსის რაობა...
მე ყველასაგან ჩავიკეტე, გადავიკარგე,
ასე დაიწყო, სულის, სხეულის, უმოძრაობა.
არც მიფიქრია,ოცნებაშიც რომ გამებედა,
სადმე მეპოვა გამომყვანი, ვინმე მეგზური,
რომ არა შენი, უეცარი შემოფეთება,
ისევ ჯურღმულში ვიქნებოდი, მწირი, ბედკრული.
დღის სინათლეზე გამოსული, მუდმივად გმადლობ,
ასე დასრულდა სიბნელეში ხელის ცეცება,
აღარც გარდასულს, არც მომავალს მე აღარ
ვდარდობ
და სულ ერთია, სიკვდილი როდის წამომეწევა.
შვილი ხარ ჩემი, მეგობარი, თუმც თავხედურად,
მექცევი ზოგჯერ... არა უშავს არაფერია,
შენ მოგიძღვენი ეს ლექსები, კედლის კრებულად,
ჩემი ფიქრები, ჩემი გული, მხოლოდ შენია.
ის ჟამიც მოვა, უსათუოდ, განგვსჯის განგება,
აქ ვინც ქილი
გრძნობის სიჭარბე,
მერე დავკარგე, სიხალისის არსის რაობა...
მე ყველასაგან ჩავიკეტე, გადავიკარგე,
ასე დაიწყო, სულის, სხეულის, უმოძრაობა.
არც მიფიქრია,ოცნებაშიც რომ გამებედა,
სადმე მეპოვა გამომყვანი, ვინმე მეგზური,
რომ არა შენი, უეცარი შემოფეთება,
ისევ ჯურღმულში ვიქნებოდი, მწირი, ბედკრული.
დღის სინათლეზე გამოსული, მუდმივად გმადლობ,
ასე დასრულდა სიბნელეში ხელის ცეცება,
აღარც გარდასულს, არც მომავალს მე აღარ
ვდარდობ
და სულ ერთია, სიკვდილი როდის წამომეწევა.
შვილი ხარ ჩემი, მეგობარი, თუმც თავხედურად,
მექცევი ზოგჯერ... არა უშავს არაფერია,
შენ მოგიძღვენი ეს ლექსები, კედლის კრებულად,
ჩემი ფიქრები, ჩემი გული, მხოლოდ შენია.
ის ჟამიც მოვა, უსათუოდ, განგვსჯის განგება,
აქ ვინც ქილი
загрузка
Показать ещё