Соғинчимни қорларга айтдим,

Қор ҳам сизни соғиниб кетди.
Бу соғинчга бардош беролмай,
Бечора қор тез эриб кетди...
Соғинчимни юлдузга айтдим,
Нурлари ҳам соғинчга тўлди.
Чарақлади, яшнади лекин,
Охир у ҳам соғинчдан тўлди...
Соғинчимни денгизга айтдим,
Соғинишни бошлади у ҳам.
Соғинч ўтин ўчиролмасдан,
Қуриб кетди денгиз суви ҳам...
Соғинчимни айтдим саҳрога,
Қумларига соғинч ёзилди.
Соғинч кезиб саҳро ичида,
Сўнг саробдек ўчди, узилди...
Бардош қилолмай соғинч кучига,
Қорлар эриб кетди, юлдузлар сўнди.
Дарё куйиб алангасидан,
Сувларидан кечишга кўнди...
Саробга айланди соғинч сахрода,
Сахро учун соғинч бир пул, бир тийин.
Соғинчнинг аламли алангасига,
Мендан бошқаси чидаши қийин!