"Алиф" – аввал ибтидо, ҳамдинг етказ Худога,

"Бе" – бўш юрма қулликда, тушсанг дарду балога,
"Те" – тур хоби ғафлатдан, умринг келмиш арога,
"Се" – сақар бор, ҳазир бўл,
"Жим" – жаҳд айла яровга,
"Ҳе" – ҳилмингнинг ҳурмати, раҳм эт мен бенавога,
"Хе" – хасорат-аламни мендан ўзга ким айлар,
"Дол" – дардимга давони Сендан ўзга ким айлар,
"Зол" – зунубу гуноҳга,
Ре" – раҳминг марҳам айлар,
"Зе" – зор айласа хашминг, барчасин барҳам айлар,
"Син" – саҳарлар бедор эт, кўзингни тик Худога.
"Шин" – шавқингга тушганлар,
"Сод" – сабр этиб турмаслар,
"Зод" – зиёнгни олганлар, ҳей, юрарлар ҳормаслар,
"То" – талаби дийдоринг, ором-қарор қилмаслар,
"Зо" – зоҳирдир
"Ъайн" – илминг, билдирмасанг, билмаслар,
"Ғайн" – Ғафлат ичинда қўйма мени фироҚа.
"Фе" – фикрингни қилганга
"Қоф" – қудратинг бас эрур,
"Коф" – "Кун!" деган бинонгга
"Лом" – ламъатинг бас эрур,
"Мим"дан маъно олганга,
"Нун" неъматинг бас эру.
"Вов" – васлингга етгунча
"Ҳо" – ҳижратинг бас эрур.
"Лом-алиф" – йўқ эътибор дунёи бевафога.
"Йо" – ёлғончи дунёнинг пешаси ол биландир,
Олин кўриб қувонма, туби завол биландир,
Чархнинг иши ҳар замон бир айри ҳол биландир,
Супер Йигит, бир кўнглим юз минг хаёл биландир,
Ишим осон этмасанг, қайтар "ъалас-сало"га.