Предыдущая публикация
Ու կյանքի այս խելահեղ խաղում մենք խաղում ենք մեր դերերը, ու խաղի վերջում հանում դիմակները: Միշտ դիմակ կրելուց աղավաղվում են մեր դեմքերը: Ու հետո, երբ արդեն ավարտվում է ամեն ինչ և էլ ոչինչ չունենք խաղալու, խաղի ու կյանքի ավարտին, իրական ու աղավաղված դեմքով կագնում ենք մահվան ու հավերժության առաջ...
կամաց շշնջում ենք:
-Ընդունիր մեզ այնպիսին, ինչպիսին կանք...
Следующая публикация
Нет комментариев