Առաջ ես քեզնով էի շնչում,

Ապրու՜մ,
Քնու՜մ,
Սիրու՜մ,
Քայլու՜մ…
իսկ հիմա դու ինձ էնքան օտար ես…էնքան խորը հետք ես թողել սրտումս…մշուշով պատել այն..ու այդքանից հետո մի՞թե սեր ես պահանջում…սե՞ր…ա՜խ…մենք իրար հետ ապագա չունենք…մենք այլևս մեկ ամբողջություն չենք…բայց միաժամանակ մենք առանց իրար ապրել ՉԵՆՔ կարող…