რატომ აკრიტიკებენ ადამიანები სხვებს ?

--------------------------------------------------------
“ძველ გერმანიაში ჯარისკაცს არ ჰქონდა უფლება რაიმე საყვედური გამოეთქვა თავისი ხელმძღვანელის მიმართ ან გაეკრიტიკებინა იგი. მას თავი უნდა შეიკავებინა შეურაცყოფაზე, წყენა დაემალა, რადგან იცოდა, რომ თუ ამას არ გააკეთებდა დაისჯებოდა. ვფიქრობ ცხოვრებაშიც არ იქნებოდა ურიგო ამგვარი კანონის შემოღება უამრავი, ჭირვეული და აბეზარი ადამიანის მიმართ, რომელთაც ერთი სული აქვთ, როგორმე გამოუჩხრიკონ სხვას შეცდომები”
– დეილ კარნეგი.
ერთი ოჯახი საცხოვრებლად ახალ ბინაში გადავიდა. დილას,
ახალგაღვიძებულმა ცოლმა ფანჯარაში გაიხედა და მეზობელი დაინახა, რომელიც
გასაშრობად გარეცხილ ტანისამოსს ფენდა.
- შეხედე, რა ბინძური ტანსაცმელი აქვთ, - უთხრა ცოლმა ქმარს.
მაგრამ ის გაზეთს კითხულობდა და ყურადღება არ მიუქცევია.
- ალბათ ცუდი საპონი აქვთ, ან იმ ქალმა საერთოდ არ იცის რეცხვა.
კარგი იქნება თუ ვასწავლი.
და ასე ყოველ ჯერზე, როცა მეზობელი სარეცხს ფენდა, ცოლს უკვირდა, როგორი
ბინძური იყო ის.
ერთ მშვენიერ დღეს, როცა ფანჯარაში გაიხედა, წამოიძახა:
- ნახე! დღეს უკვე სუფთა სარეცხი აქვთ ! როგორც იქნა უსწავლია რეცხვა !
- არა არა, - უთხრა ქმარმა, - უბრალოდ დღეს ადრე ავდექი და ფანჯრები
გავწმინდე.
ასე ხდება ჩვენს ცხოვრებაშიც.
ყველაფერი იმ ფანჯარაზეა დამოკიდებული, რომლიდანაც ვუყურებთ რეალობას.
და მანამ სანამ სხვებს გავაკრიტიკებთ, საჭიროა დავრწმუნდეთ, რომ ჩვენი გული
და განზრახვები სუფთაა
მადო