"შვილმა მომაკითხა გუშინ თავშესაფარში, მიყვიროდა, როცა სამსახურში ვარ ნუ მირეკავ და საერთოდ აღარ დამირეკო, კვირაში ერთხელ მე თვითონ დავრეკავ თუ მოვიცლიო.

არ გავბრაზებულვარ მასზე, მხოლოდ იმას ვფიქრობდი, წასვლის წინ იქნებ ჩამეხუტოს-თქო, მაგრამ ისე წავიდა, ზედაც არ შემომხედა.
სულ მახსენდება, როგორ დამიძახა პირველად დედა, ახლა კი რცხვენია, მაგ სიტყვით მომმართოს.
მე კი ცოცხალი ვარ, სიკვდილის მოლოდინში, მაგრამ ჩემი სული მაშინ მოკვდა, როცა ჩემმა შვილმა ჩემზე უარი თქვა"
-ქართველი ბებო თავშესაფრიდან.
(c)