საკუთარი სახლი, რაგინდ ძველი და დაუცველი იყოს იგი, მაინც სხვის ციხესიმაგრეებს ჯობია, რადგან შენია, შენი ნაფიქრალით, შენი სუნითაა გაჟღენთილი და არა მარტო უტყვი მოწმეა შენი შიშისა თუ შიმშილისა, სევდისა თუ იმედისა, არამედ – მოზიარეც, თანამგრძნობელი და გამტანი.