დრო აღარ გვჩება ფიქრის

ცხოვრება მიქრის,
ჩვენ კი ვცხოვრობთ შავ-თეთრი კადრებით
არავის აღარ ვეკადრებით,
ჩემს ქვეყანას ზურგში ესროლეს ტყვია
მაინც ცოცხალი ქვია,
პატრიოტებსაც არ აქვთ ნუგეში,
იძირებიან წუმპეში
მე არ ვიცი ვის დაუჯერო
ჩემი აზრები ვის დაუწერო,
არ ვიცი როდის გევეღირსება დიდება,
როდის გვეღირსება ღირსება.
მე არ ვიცი როგორ გავამთელო
ეს პატარა საქართველო
როდის იქნება საქართველო მთლიანი
როდის ვიქნები ამაყი ადამიანი
თუ ისევ დაუბერავს სიყვარულის ქარი,
თუ ისევ აჟღერდება ქნარი,
თუ მიხვდება ხალხი ბოლომდე
მშვიდობას არ ჯობს ომობდე.
თუ არ იქნება მერე უკვე გვიანი