ეს, ის ადგილია, სადაც მუდამ თბილა, ან თბილოდა, ან დათბება.

მიყვარს ეს საოცარი გრძნობა და ეს გრძნობა, ჩემს თბილისში იგრძნობა. ეს ქალაქი დიდ, ცხელ ბუხარს მაგონებს. აქ დიდი ურთიერთობების ჯაჭვია, რომელიც აინთება და ქვრება, ბობოქრობს და სძინავს, განიცდის და კვდება, კვდება და თავიდან იბადება, მერე ისევ კვდება და ეჰ… ვინ იცის სადამდე გაგრძელდება ასე…
ვინა თქვა ჩვენზე, ვიწროდ არიან.
ერთი ოთახის ამარად დავრჩით,
ჩვენს სახლს,ძვირფასო,სამი კარი აქვს,
სამი ფანჯარა:
მე,
შენ და ბავშვი….