XVIII საუკუნის სახელოვანი გეოგრაფი და ისტორიკოსი ვახუშტი ბატონიშვილი იმერლებს ახასიათებს შემდეგნაირად: „სუფთანი, სამოსელთ გამწყსონი;

ეგრეთვე ცხენთა, და იარაღთა, და საჭურველთა; ცქვიტნი, კისკასნი, ენატკბილნი, მსუბუქნი, ფიცხნი, ბრძოლასა შემმართებელნი და ძლიერნი, და არა სულგრძელნი მას შინა და სხუათა შინაცა, უხუნი და მომხუეჭნი, დღეისის მძიებელნი, ხუალისის არა გამომკითხველნი, მომღერალ-მგალობელნი და მწიგნობარნი წარჩინებულნი, და უმეტესნი კეთილხმოვანნი და სხუათა და სხუათა შემძინებელნი. სარწმუნოებითა და ენით არიან ქართველთა თანა აღმსაარებელნი, არამედ უცქვტესად მოუბარნი“ [ვახუშტი ბატონიშვილი, ქართლის ცხოვრება, თბ., 1973, გვ. 745-746]