დედა ის შუქია, მე რომ გზას მინათებს,

წამის მეასედშიც, მხოლოდ მე მინატრებს,
დედა ის ქალია, თავს რომ მანაცვალებს,
ზოგჯერ წყენასაც რომ,ჩემგან არად აგდებს.
დედა მკურნალია,გულის, ამ ოხერის,
ყველა დასაბამის,ცუდის აღმომფხვრელი,
ზოგჯერ ვაწყენინებ ,გულსაც გავუტეხავ,
მაგრამ თბილი მზერით,გზად მხოლოდ მე მელის