ხვედრი როდია რომ თეთრი კაბა

ყველამ მოირგოს სხეულზე მორცხვად,
ვიღაცა მარტო გაივლის ამ გზას,
სულის შიმშილით, ეულად, ობლად.
სხვა ჯვარს დაიწერს ,ღიმილით,თრთოლვით,
და შეაბჯებს უფლის სამყოფელს,
და სანთელივით სუფთა ხელებით,
ტანზე გაიხდის მორცხვად სამოსელს.
გვირგვინს სულყველა ვერა დაიდგავს,
ვერ გასწევს ჭაპანს, ვერც ქმართან ერთად,
და ვინ რაიცის იქნება ქალი,
ამასთან ერთად ვერ გახდეს დედაც.
ყველა როდია ლამაზი სულით
ყველას არ ამკობს ღიმილი ნაზი,
იქნება ყველა ვერ აჰყვეს მოდას ,
მაგრამ ქალია ,ქალია მაინც.