დღეს ჩვენს მიმოწერებს გადავხედე...

რა
თბილი სიტყვებია...გაურკვეველი ემოცია
მაქვს ახლა...გაოცებული შენით კი არა უფრო
საკუთარი თავით ვარ... როგორ შევძელი
ასეთი გულწრფელობა, ასე ღიად გრძნობებზე
საუბარი... არ ვიცი. საოცარია, მე ასეთი
როდის გავხდი? გოგო, რომელსაც ბოდიში
იშვიათად უთქვამს, გოგო, რომელსაც ასე
ღიად და გულწრფელად არავისთან
უსაუბრია... შენთან ბოდიშის მოხდა და ღიად
საუბარი არ ეთაკილება...ახლაც არ შემიძლია
დავმალო ჩემი დადებითი ემოციები, ჩემი
ნდობა და სიყვარული შენ მიმართ... ადრე
გითხარი ერთ-ერთი საუკეთესო მეგობარი
ხარ ჩემთვის მეთქი. ახლა ვხვდები, რომ
ერთადერთი ხარ... იმდენად საჭირო დროს,
იმდენად აუცილებელ დროს გამოჩნდი ჩემს
ცხოვრებაში რომ ხანდახან მგონია
არარეალური ხარ და მე გამოგიგონე, მაგრამ
სადამაქვს მე მაგდენი ფანტაზია ვინმე ასეთი
კარგი, თბილი, ერთგული დავხატო... შენ ჩემი
ციხესიმაგრე და თავშესაფარიხარ....ის
სამყარო რომელიც ჩვენ შევქმენით ჩემთვის
სამოთხეზე მეტია... მადლობა შენ და უფალს
რომ მყავხარ გვერდით...
გაგიკვირდება და სრულიად ფხიზელი ვარ,
თუმცა შეგიძლია იფიქრო, რომ გავგიჟდი...