Предыдущая публикация
ან დამავიწყდა, გატანჯული, სულის ვაება,
მათ ვერ ვშველი და ჭირისუფლის ნუგეშად დამრჩა,
სიტყვა რომელიც, საიმედოდ, არ მენანება,
დრო არ ჩერდება, ყველა წამი წარსულში მიდის,
ეს ტკივილი კი, არასოდეს, არსად გაქრება,
ჩემს ცრემლადქცეულ მოგონებას ღიმილი ფარავს
და სამუდამოდ ჩემი გულის გულში დარჩება,
იმედით სუნთქავს მომავალი, რასაც შევყურებთ,
იმედს კი შვენის სიყვარულით სავსე ნათება,
თქვენთვის გავახვევ ამ სიყვარულს ოცნების სხივში,
რომელიც, მერე, თეთრ ფურცელზე დაიხატება,
ნუ განმიკითხავთ, ძველებურად, თუ გავიღიმებ
და თუ ტკივილი, ამ ღიმილით, დაიფარება,
ცა მოიქუფრა, მაგრამ მაინც მზეს ველოდები,
მზეს, ჩემს თვალებს, რომ ვერასოდეს დაემა


Присоединяйтесь — мы покажем вам много интересного
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев