...

დაიგვიანებს ფიფქები მოსვლას,
მე კი მოლოდინს ღვინით ვაწამებ.
მე ყოველ ზამთარს თოვლების მოდგმას,
შევისუნთქავ და გრძნობებს დავარბევ.
დაიგვიანებს სამყაროს კოცნას,
ცივი ზამთარი და თუ მოვასწრებთ,
გული უშენოდ სიცივით ბორგავს
და რომ შეგხვდები კოცნას დაგასწრებ.