Чи хуш аст агар сароӣ газале зи ошноӣ,

Ки дилам ба танг омад зи касидаи чудои.
Ту агар ки навпарастӣ, ба вафо бикуш бо ман,
Ки занад зи ахди Одам хама харфи бевафои.
Бишикоф синаамро, бикушой равзан аз захм,
Накунад, бимирад инчо дили ман зи бехавои.
Ману ту шабехи сурат ба миёни қоби кисмат,
На мачоли дур рафтан, на тавони бохамои.
Ман аз он ба хар рубоӣ бинишастаам чу матлаъ,
Ки туро чу байти охир зи Худо кунам гадои.