სიყვარულისა და სიცოცხლის დაისის ჭმუნვასვერსად გავექცევით.

წინ საზარელი გამოცდაგველის, სიტკბოებას ნაღველი შეცვლის დაბედი უბედობად გვექცევა. ეჭვიანობა,უნდობლობა, შიში ვნების დაწრეტისა დამარტოობისა თან ახლავს მინავლებულსიყვარულს: ვეღარ გრძნობ არსებობ, თუ არა,რადგან სნეულება ტანში გაგიჯდა, ვერც ისგაგიგია, გიყვარს თუ არა, რადგანსიყვარულის ნაცვლად ახლა მხოლოდსიყვარულის მწუხარებას განიცდი. ჭარბადხანგრძლივი გრძნობის თვლემას სევდიანიგამოფხიზლება მოყვება, რადგან, კარგადგრძნობ, რომ სიყვარულის კაეშანი კიდევდიდხანს გასტანს. ხრწნა თავისთავადტკივილი და სინანულია, და მაინც ყველაზედასანანი სიყვარულის მიხრწნილებაა.