Օրերից մի օր սատանան Աստծո մոտ բողոքի է գնում: -Այս հավատացյալները լրիվ խիղճները կորցրել են, ինչ անում են, վրաս են գցում: Ես էլ մեղավոր լինեմ` վրաս են գցում, ես էլ մեղավոր չլինեմ` էլի վրաս են գցում:
Սուրբ երկխոսություն Նոր հովիվը որոշում է այցելել իր հոտի անդամներին։ Բայց տներից մեկում նրա առջև դուռը չեն բացում, չնայած երևում է, որ տանը մարդ կա։ Հովիվը հանում է իր այցետոմսը, հակառակ կողմում գրում «Հայտ. 3։20» և այն դռան տակից ներս մտցնում։
Հաջորդ կիրակի զոհաբերության ժամանակ, նա նկատում է, որ այցետոմսը ետ են վերադարձրել և վրան գրված է. «Ծննդ. 3։10»։ Հովիվը բացում է Աստվածաշունչը, կարդում է համարը և չի կարողանում զսպել ծիծաղը։
Հայտնություն 3։20-ը սկսվում է այսպես. «Ահա կանգնած եմ և թակում եմ դուռը…»։ Ծննդոց 3։10-ը՝ «Քո ձայնը լսեցի դրախտում և վախեցա, որովհետև ես մերկ էի և թաքնվեցի»։
ԱվելինՀումորՈվ ինչպես է առաջացել Քարոզիչը բակում հավաքված երեխաներին պատմում է, թե ինչպես է Աստված ստեղծել երկիրը, երկինքը և մարդկանց։ Երեխաներից մեկն ընդհատում է նրան.
-Իսկ իմ հայրիկն ասում է, որ մենք առաջացել ենք կապիկներից։
Քարոզիչը պատասխանում է.
-Ես ձեզ պատմում եմ աշխարհի արարման մասին, իսկ քո հայրիկի ազգաբանությունը ինձ չի հետաքրքրում։
Մի քաղաքում մի միսիոներ իր տան առջև կանգնեցնում է շան արձան: Տեղի բնակիչները նրան հարց են տալիս, թե ինչի համար է այդ արձանը: - Որպեսզի երբ ես տանը մենակ լինեմ, նա ինձ պաշտպանի: Բոլորը ծիծաղում են, և ինչ որ մեկն ասում է. -Այդ «շունը» ո՛չ կարող է տեսնել և ո՛չ էլ լսել: Այն չի հաչում, չի կծում: Ինչպե՞ս կարող է պաշտպանել ձեզ: -Իրականում, դուք մտածում եք, որ իմ շունը պետք չէ՞ ինձ,-հարցնում է միսիոները: Այդ դեպքում ի՞նչ կարելի է ասել ձեր կուռքերի մասին: Դրանք չեն կարող տեսնել,լսել, դրանք ոչ մի բանով առավել չեն իմ շնից:Բայց դուք երկրպագում եք նրանց ու համարում,որ նրանք կարող են պաշտպանել ձեզ: Ես արդեն շատ անգամ եմ ասել,որ կա միայն մեկ ճշմարիտ Աստված: Ով իր միածին Որդուն ուղարկեց աշխարհ,որպեսզի Նրան հավատացողը չկորսվի, այլ հավիտենական կյանք ունենա:
MI angam satanan mi mut ankyunum nstac lacum er, nran harcnum en in4u es edpes lacum , asuma ba ed havatacyalneri het in4 vat bana katarvum asumen es em arel
Usuci4@ dasi jamanak erexanerin porcum e bacatrel vor vo4mi Astvac goyutyun 4uni . isk erexaner@ vo4mi kerp 4en hamadaynvum . hajord dasin na porcum er mi ayl dev, te mard@ , kapikic e arajacel erexaner@ mi kerp hamadaynvum en usuci4@ bacakan4ume vayyyy parg ASTCUN
Երկու արբեցողներ նստեցին գարեջուր խմելու մի բարում: Դա նրանց ամենասիրելի զբաղմունքն էր: Խմելու ընթացքում մի արբեցող հարցրեց մյուսին. ՙԻնչ ես կարծում լեզուներով խոսելու մասին?՚ Մյուս արբեցողը պատասխանեց. ՙԴա սատանայից է՚: Սակայն առաջին արբեցողն անմիջապես հակադրվեց. ՙՕ, ոչ: Դա չի կարող այդպես լինել: Եթե դա այդպես լիներ, ես և դու կխոսեինք լեզուներով՚:
Մի միսիոներ կին, որ Միջին Ասիայում աշխատում էր երեխաների հետ, իր մեքենայով տեղ էր գնում, երբ վառելիքը վերջացավ: Մեքենայում վառելիքի ձագար չգտնելով՝ վերցրեց մի փոքր գիշերանոթ, ոտքով անցավ մեկ մղոն ճանապարհ և հասնելով մոտակա բենզալցակայան՝ լցրեց այդ փոքրիկ գիշերանոթը բենզինով: Մինչ նա այդ բենզինն էր դատարկում մեքենայի վառելիքի բաքում, մի ճոխ կադիլակ մոտեցավ, ուր նստած էին մի քանի հարուստ հանքատերեր: Վերջիններս շատ զարմացան՝ տեսնելով այդ կնոջը՝ գիշերանոթի պարունակությունը ջիպի մեջ դատարկելիս: Նրանցից մեկը պատուհանը իջեցրեց և ասաց. ՙՆերեցե՛ք, տիկի՛ն, ես և ընկերս, թեկուզև չենք պատկանում ձեր կրոնին, բայց մեծապես հիանում ենք ձեր հավատքով՚:
Մի փոքրիկ տղա մի անգամ բղավեց. ՙԱստվա՛ծ, խնդրում եմ, իմ ծննդյան օրը ինձ մի տուփ շոկոլադ տո՛ւր՚: Մայրը զգուշացրեց. ՙՊետք չէ բղավել, սիրելի՛ս: Աստված խուլ չէ՚: Տղան պատասխանեց. ՙԱյո՛, բայց պապիկը, որ կողքի սենյակում է, խուլ է՚:
Մի քահանա շրջում էր իր եկեղեցում փոքրիկ տղայի հետ և ցույց տալիս նրան պատից կախված հուշատախտակները. ՙՍրանք այն մարդկանց անուններն են, ովքեր մահացել են ծառայության ժամանակ՚: Տղան հարցրեց. ՙՆրանք մահացել են առավոտյա՞ն, թե՞ երեկոյան ծառայության ժամանակ՚:
Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Комментарии 108
— Այդ ի՞նչ էիր կարդում: Երևի Եփեսացիների ուղերձը՝ «Սիրեք ձեր կանանց»:
— Չէ, Քրիստոսի ուղերձը՝ «Վերցրեք ձեր խաչն ու եկեք Իմ ետևից»:
— Հովիվ, հուսով եմ շատ չեք վրդովվել, որ ամուսինս քարոզի ժամանակ դահլիճում քայլում էր:
— Չեմ վրդովվել, բայց շատ վիրավորական էր ինձ համար:
— Մի՛ վիրավորվեք, հովիվ: Ամուսինս դեռ մանուկ հասակից քնած ժամանակ քայլում է:
Հաջորդ կիրակի զոհաբերության ժամանակ, նա նկատում է, որ այցետոմսը ետ են վերադարձրել և վրան գրված է. «Ծննդ. 3։10»։ Հովիվը բացում է Աստվածաշունչը, կարդում է համարը և չի կարողանում զսպել ծիծաղը։
Հայտնություն 3։20-ը սկսվում է այսպես. «Ահա կանգնած եմ և թակում եմ դուռը…»։ Ծննդոց 3։10-ը՝ «Քո ձայնը լսեցի դրախտում և վախեցա, որովհետև ես մերկ էի և թաքնվեցի»։
-Որովհետև Նա ուզում էր, որ Իր հարության մասին իմանային բոլորը։
Դասախոսը հարցնում է ուսանողին.
-Ո՞րն էր այն միակ պատվիրանը, որ Աստված տվեց Ադամին ու Եվային մինչև մեղանչումը։
Ուսանողը կմկմալով պատասխանում է.
-Աճեցեք և շատացեք…
Քնություն ընդունողը՝ հազիվ իրեն զսպելով.
-Ինչպե՞ս, ինչպե՞ս…
Ուսանողը, ավելի կմկմալով.
-Երեսիդ քրտինքով…
-Իսկ իմ հայրիկն ասում է, որ մենք առաջացել ենք կապիկներից։
Քարոզիչը պատասխանում է.
-Ես ձեզ պատմում եմ աշխարհի արարման մասին, իսկ քո հայրիկի ազգաբանությունը ինձ չի հետաքրքրում։
- Որպեսզի երբ ես տանը մենակ լինեմ, նա ինձ պաշտպանի:
Բոլորը ծիծաղում են, և ինչ որ մեկն ասում է.
-Այդ «շունը» ո՛չ կարող է տեսնել և ո՛չ էլ լսել: Այն չի հաչում, չի կծում: Ինչպե՞ս կարող է պաշտպանել ձեզ:
-Իրականում, դուք մտածում եք, որ իմ շունը պետք չէ՞ ինձ,-հարցնում է միսիոները: Այդ դեպքում ի՞նչ կարելի է ասել ձեր կուռքերի մասին: Դրանք չեն կարող տեսնել,լսել, դրանք ոչ մի բանով առավել չեն իմ շնից:Բայց դուք երկրպագում եք նրանց ու համարում,որ նրանք կարող են պաշտպանել ձեզ: Ես արդեն շատ անգամ եմ ասել,որ կա միայն մեկ ճշմարիտ Աստված: Ով իր միածին Որդուն ուղարկեց աշխարհ,որպեսզի Նրան հավատացողը չկորսվի, այլ հավիտենական կյանք ունենա:
Մի փոքրիկ տղա խաղում էր իր հոր կուռքերի հետ, երբ հանկարծ նրանցից մեկը վայր ընկավ և փշրվեց:
Քանի որ այնտեղ բազմաթիվ այլ կուռքեր էլ կային, տղան իրեն չկորցրեց, մի փայտ դրեց դրանցից մեկի տակ:
Երբ հայրը տեսավ կատարվածը, հարցրեց.
-Ինչո՞ւ ես այս կուռքը կոտրել: Ինչպե՞ս ես այն կոտրել:
Տղան պատասխանեց.
-Ես չեմ կոտրել այն: Տե՛ս այն կուռքը իր զենքով հարվածեց, իսկ սա ընկավ ու կոտրվեց:
Հայրը պատասխանեց.
-Ինչո՞ւ ես ստում:
-Ես չեմ ստում, հայրիկ…
Հայրը բարկացավ.
-Ինձ մի՛ ստիր, մենք երկուսս էլ լավ գիտենք, որ նրանք կենդանի չեն և չեն կարող շարժվել:
Որդին խորամանկ հայացքով նայեց հորը.
-Այդ դեպքում, ինչո՞ւ ես նրանց երկրպագում:
Եհովայի վկաները թակում են լոռեցու դուռը․
—Բարև Ձեզ, Դուք հավատո՞ւմ եք Հիսուսի գալստյանը։
—Գալստյան Հիսուսն ո՞վ ա։