BAREV DZEZ VOR XNDREM MI QICH KMEKNABANEQ A HOVHANNESI 16-18 HAMARNER@ VORTEX ASVUM E ETE EXBAYRD MEXQ E GRCUM EV DA DEPI MAH CHE AXOTIR NRA HAMAR ISK ETE DEPI MAH E VOCH MI QICH LAV CHEM HASKANUM
Ղուկաս ավետարանի 2-րդ գլխի 21-ից 24-րդ համարներում նշվում է հրեական երեք արարողությունների մասին: Դրանք հասկանալու համար մենք որոշակի չափով պետք է տեղյակ լինենք Հին Կտակարանին ու օրենքին, որը տրված էր Իսրայել ժողովրդին: Առաջին արարողությունը թլպատությունն էր: Հրեական օրենքի համաձայն բոլոր արու զավակները պետք է թլպատվեին: Թլպատությունը այլ ձևով ասած` սյունաթն է: Հրեաները իրենց տղաներին 8-րդ օրը թլպատում էին, որովհետև այդ օրվանից երեխաների արյունը մակարդվում էր: Դա պատվեր էր, որը Աստված տվել էր Աբրահամի միջոցով հրեա ժողովրդին: Դա նշան էր Իսրայել ժողովրդի ու Աստծո միջև: Դա այնքան սուրբ արարողություն էր համարվում, որ այն կարելի էր անել նույնիսկ շաբաթ օրով: Հենց այդ օրն էլ դնում էին երեխայի անունը: Հրեշտակի միջոցով արդեն ասվել էր, թե ինչ անուն պետք է դրվեր, և նրանք դնում են Հիսուս անունը, որը նշանակում է` Փրկիչ: Հիսուսը կարող էր տարբեր հզոր անուններով կոչվեր, բայց Նա ուզում էր, որ մենք Իրեն ճանաչենք հենց այդ անունով, որովհետև Նրա անելիքը մեր կյանքում առաջին հերթին հենց փրկելն է: ...ЕщёՂուկաս ավետարանի 2-րդ գլխի 21-ից 24-րդ համարներում նշվում է հրեական երեք արարողությունների մասին: Դրանք հասկանալու համար մենք որոշակի չափով պետք է տեղյակ լինենք Հին Կտակարանին ու օրենքին, որը տրված էր Իսրայել ժողովրդին: Առաջին արարողությունը թլպատությունն էր: Հրեական օրենքի համաձայն բոլոր արու զավակները պետք է թլպատվեին: Թլպատությունը այլ ձևով ասած` սյունաթն է: Հրեաները իրենց տղաներին 8-րդ օրը թլպատում էին, որովհետև այդ օրվանից երեխաների արյունը մակարդվում էր: Դա պատվեր էր, որը Աստված տվել էր Աբրահամի միջոցով հրեա ժողովրդին: Դա նշան էր Իսրայել ժողովրդի ու Աստծո միջև: Դա այնքան սուրբ արարողություն էր համարվում, որ այն կարելի էր անել նույնիսկ շաբաթ օրով: Հենց այդ օրն էլ դնում էին երեխայի անունը: Հրեշտակի միջոցով արդեն ասվել էր, թե ինչ անուն պետք է դրվեր, և նրանք դնում են Հիսուս անունը, որը նշանակում է` Փրկիչ: Հիսուսը կարող էր տարբեր հզոր անուններով կոչվեր, բայց Նա ուզում էր, որ մենք Իրեն ճանաչենք հենց այդ անունով, որովհետև Նրա անելիքը մեր կյանքում առաջին հերթին հենց փրկելն է: Երկրորդ արարողությունը մաքրման արարողությունն էր: Ըստ հրեական օրենքի կինը ծննդաբերելուց հետո մինչև 40-րդ օրը անմաքուր էր համարվում, իսկ աղջիկ ունենալու դեպքում մինչև 80-րդ օրը: Մինչև մաքրվելու օրերը նա կարող էր զբաղվել տնային գործերով, բայց չէր կարող գնալ տաճար կամ մասնակցել կրոնական արարողություններին (Ղև. 12 գլ.): Այդ օրերը լրանալուց հետո նա պետք է մեկ տարեկան գառ` ողջակեզի համար և մեկ աղավնու ձագ` մեղքի պատարագի համար տաներ տաճար: Իսկ եթե չունենար հնարավորություն, պետք է երկու աղավնու ձագ կամ երկու տատրակ տաներ: Դա աղքատների զոհաբերությունն էր: Մարիամը տանում է երկու տատրակ, այսինքն` դա ցույց է տալիս, որ Մարիամը աղքատ էր: Հիսուսը ծնվել էր աղքատ ընտանիքում ու Նրան ծանոթ էր կարիքը, պակասությունը, աղքատությունը... Այնպես որ դժվարությունների ու նեղությունների մեջ Նա մեզ շատ լավ հասկանում է ու կարող է օգնել (Եբր. 4:15):
Երրորդ արարողությունը մանուկ Հիսուսին տաճար բերելն էր: Հրեական օրենքի համաձայն ամեն արու զավակ, որը առաջինն էր ծնվել, համարվում էր սուրբ, այսինքն` պատկանում էր Աստծուն: Նույնպես էլ ամեն կենդանու ծնված առաջին արուն Աստծունն էր (Ել. 13:2): Դրանով հրեաները ցույց էին տալիս, որ Աստված է նրանց Տերը, նրանց զավակներ տվողը և պտղաբեր անողը: Աստված այնպես էր որոշել, որ առաջին արու զավակները ծառայեին Իրեն և լինեին քահանաներ: Բայց Իսրայելի ցեղերի գործած մեղքերի պատճառով այդ առանձնաշնորհումը տրվեց Ղևիի ցեղին: Դրա համար այլ ցեղերից ծնված առաջին արու զավակների համար կարող էին փրկագնում անել (Թվ. 18:16): Այսինքն` նրանք որոշակի գումար էին տալիս քահանային, իսկ նրանց փոխարեն ու այդ գումարով Ղևիի ցեղից ծնվածներն էին քահանայություն անում (Ել 28:1-2): Նրանք այդ փրկագնման գումարը պետք է տային ծնունդից սկսած ամենաուշը մինչև 31-րդ օրը: Հիսուսի մասին չի գրված, որ Նրա համար փրկագնում վճարեցին: Միգուցե Հովսեփն ու Մարիամը Նրան հանձնեցին Աստծուն` ծառայության համար, ինչպես որ դա արեց Աննան Սամվելին բերելով տաճար (Ա Թ...ЕщёԵրրորդ արարողությունը մանուկ Հիսուսին տաճար բերելն էր: Հրեական օրենքի համաձայն ամեն արու զավակ, որը առաջինն էր ծնվել, համարվում էր սուրբ, այսինքն` պատկանում էր Աստծուն: Նույնպես էլ ամեն կենդանու ծնված առաջին արուն Աստծունն էր (Ել. 13:2): Դրանով հրեաները ցույց էին տալիս, որ Աստված է նրանց Տերը, նրանց զավակներ տվողը և պտղաբեր անողը: Աստված այնպես էր որոշել, որ առաջին արու զավակները ծառայեին Իրեն և լինեին քահանաներ: Բայց Իսրայելի ցեղերի գործած մեղքերի պատճառով այդ առանձնաշնորհումը տրվեց Ղևիի ցեղին: Դրա համար այլ ցեղերից ծնված առաջին արու զավակների համար կարող էին փրկագնում անել (Թվ. 18:16): Այսինքն` նրանք որոշակի գումար էին տալիս քահանային, իսկ նրանց փոխարեն ու այդ գումարով Ղևիի ցեղից ծնվածներն էին քահանայություն անում (Ել 28:1-2): Նրանք այդ փրկագնման գումարը պետք է տային ծնունդից սկսած ամենաուշը մինչև 31-րդ օրը: Հիսուսի մասին չի գրված, որ Նրա համար փրկագնում վճարեցին: Միգուցե Հովսեփն ու Մարիամը Նրան հանձնեցին Աստծուն` ծառայության համար, ինչպես որ դա արեց Աննան Սամվելին բերելով տաճար (Ա Թագ. 1:11, 22, 28): Ինչ վերաբերվում է մատաղին, այստեղ դրա մասին ընդհանրապես խոսք չկա: Այս պատվերները, այս արարողությունները միայն հրեաների համար էին: Այն ամենը, ինչը եղավ Հին Կտակարանում, դրանք ընդամնեը շողքն են նրա, ինչը գրված է Նոր Կտակարնում (Եբր. 10:1-10): Հին Կտակարանի զոհաբերությունները խորհրդապատկերն են նրա, ինչը արեց Աստծո Գառը խաչի վրա մեր համար ու մեր փոխարեն (Հովհ. 1:29):
Այլ թարգմանության մեջ այդ համարը գրված է այսպես. <Երանի նրան, ով Իմ պատճառով իր հավատը չի կորցնում>: Մինչ այդ պահը Հովհաննես Մկրտչի հավատքը Հիսուսի հանդեպ տատանվում էր: Նա մտածում էր, որ Մեսիան, Ում նա այդքան երկար սպասել ու Նրա ճանապարհն էր պատրաստել, պետք է լիներ զինվորական ու պետք է պատժեր բոլոր նրանց, ովքեր մեղավոր են ու պիտի երկրի վրա հաստատեր հրեաների թագավորությունը: Նա սպասում էր արդար դատաստանի, որ Հիսուսը զորք կհավաքի, կազատի իրեն բանտից: Բայց այդպես չեղավ ու նա հիասթափվեց: Դա նրանից էր, որ նրա պատկերացումները Քրիստոսի մասին թերի էր: Այո, Հիսուսը թագավոր էր և Նա երկրի վրա Իր թագավորությունը պիտի հաստատեր, բայց մինչ այդ Նա պետք է տանջվեր, տառապեր ու մահանար մարդկանց մեղքերի համար: Հիսուսի ասածի իմաստը այն էր, որ երանի այն մարդուն, ով իր սխալ պատկերացումների պատճառով չի մերժի Իրեն: Հիշում եք?, Հիսուսը ուներ 12-ից բացի 72 աշակերտներ: Եկավ...ЕщёԱյլ թարգմանության մեջ այդ համարը գրված է այսպես. <Երանի նրան, ով Իմ պատճառով իր հավատը չի կորցնում>: Մինչ այդ պահը Հովհաննես Մկրտչի հավատքը Հիսուսի հանդեպ տատանվում էր: Նա մտածում էր, որ Մեսիան, Ում նա այդքան երկար սպասել ու Նրա ճանապարհն էր պատրաստել, պետք է լիներ զինվորական ու պետք է պատժեր բոլոր նրանց, ովքեր մեղավոր են ու պիտի երկրի վրա հաստատեր հրեաների թագավորությունը: Նա սպասում էր արդար դատաստանի, որ Հիսուսը զորք կհավաքի, կազատի իրեն բանտից: Բայց այդպես չեղավ ու նա հիասթափվեց: Դա նրանից էր, որ նրա պատկերացումները Քրիստոսի մասին թերի էր: Այո, Հիսուսը թագավոր էր և Նա երկրի վրա Իր թագավորությունը պիտի հաստատեր, բայց մինչ այդ Նա պետք է տանջվեր, տառապեր ու մահանար մարդկանց մեղքերի համար: Հիսուսի ասածի իմաստը այն էր, որ երանի այն մարդուն, ով իր սխալ պատկերացումների պատճառով չի մերժի Իրեն: Հիշում եք?, Հիսուսը ուներ 12-ից բացի 72 աշակերտներ: Եկավ պահը, Հիսուսը մի բան ասեց, նրանք չհասկացան ու թողեցին Հիսուսին հետևելը: Հիսուսը դարձավ 12 առաքյալներին, ասեց. դուք էլ նրանց օրինակին հետևեք: Բայց Պետրոսը պատասխանեց. <Տեր, դու հավիտենական կյանքի խոսքեր ունես, մենք ուր գնանք?>: Պետրոսն էլ շատ բաներ չէր հասկանում, բայց նա գիտեր Ում է հետևում ու չէր գայթակղվում Հիսուսից (Հովհ. 6 գլ.): Փարիսեցիները Հիսուսին խաչեցին այն պարզ պատճառով, որ նրանց կարծիքով Հիսուսը Մեսիան, Օծյալը չէր, որովհետև Նրանց պատկերացրած Քրիստոսը այլ կերպ պետք է լիներ: Զգույշ լինենք, որ մեր կյանքի հանգամանքները, մեր սխալ պատկերացումները մեզ չհասցնեն նրան, որ մենք կորցնենք մեր հավատքը Հիսուսի հանդեպ, գայթակղվենք: Հիսուսը այսօր գործում է շատ համեստ ու հասարակ ձևով, զգույշ լինենք նաև, որ մենք Հիսուսի գործը գործողներից, Նրա ծառաներից չգայթակղվենք մեր սխալ հասկացողությունների պատճառով (Ղուկ. 10:16):
Եկեք կարդանք այդ համարը. <Վայ ձեզ, երբ բոլոր մարդիկ լավ խոսեն ձեր մասին, քանի որ այդպես էին անում նրանց հայրերը սուտ մարգարեներին>: Հիսուսը այստեղ խոսում էր Իր աշակերտների հետ ովքեր հրեաներ էին: Հին Կտակարանում մենք կարդում ենք, որ հրեաների մեջ կային ինչպես Աստծո, այնպես էլ սուտ մարգարեներ: Այդ երկու կարգի ծառայողները տարբերվում էին միմյանցից նրանով, որ մի մասը ծառայում էր Աստծուն ու ասում էր այն, ինչը Աստված էր նրանց ասում, որ ասեին ժողովրդին, իսկ մյուս մասը ասում էր ոչ թե Աստծո կամքը, այլ այնպիսի բաներ, որպեսզի մարդկանց հաճությանը արժանանային: Վայ մեզ ու բոլոր Աստծո ծառաներին, ովքեր կթողնեն Աստծուն ծառայելը ու կզբաղվեն մարդահաճոյությամբ, մարդկանց գովեստները փնտրելով: Այսօր կան շատ հավատացյալներ ու քարոզիչներ, ովքեր այդպիսի մարդահաճոներ են: Նրանց եկեղեցիներում դուք կարող եք լսել մեջբերումներ Աստվածաշնչից, բայց երբեք չեք լսի հանդիմանական քարոզներ, մեղքի մասին, դատաստանի, ապաշխարության, Աստծո առաջ սուրբ կյանք ապրելու, թողության... Նրանք փոխզիճումն...ЕщёԵկեք կարդանք այդ համարը. <Վայ ձեզ, երբ բոլոր մարդիկ լավ խոսեն ձեր մասին, քանի որ այդպես էին անում նրանց հայրերը սուտ մարգարեներին>: Հիսուսը այստեղ խոսում էր Իր աշակերտների հետ ովքեր հրեաներ էին: Հին Կտակարանում մենք կարդում ենք, որ հրեաների մեջ կային ինչպես Աստծո, այնպես էլ սուտ մարգարեներ: Այդ երկու կարգի ծառայողները տարբերվում էին միմյանցից նրանով, որ մի մասը ծառայում էր Աստծուն ու ասում էր այն, ինչը Աստված էր նրանց ասում, որ ասեին ժողովրդին, իսկ մյուս մասը ասում էր ոչ թե Աստծո կամքը, այլ այնպիսի բաներ, որպեսզի մարդկանց հաճությանը արժանանային: Վայ մեզ ու բոլոր Աստծո ծառաներին, ովքեր կթողնեն Աստծուն ծառայելը ու կզբաղվեն մարդահաճոյությամբ, մարդկանց գովեստները փնտրելով: Այսօր կան շատ հավատացյալներ ու քարոզիչներ, ովքեր այդպիսի մարդահաճոներ են: Նրանց եկեղեցիներում դուք կարող եք լսել մեջբերումներ Աստվածաշնչից, բայց երբեք չեք լսի հանդիմանական քարոզներ, մեղքի մասին, դատաստանի, ապաշխարության, Աստծո առաջ սուրբ կյանք ապրելու, թողության... Նրանք փոխզիճումների են գնացել աշխարհի հետ, որովհետև աշխարհի գովասանքն ու փառքը ավելի սիրեցին, քան Աստծուն ու Աստծո փառքը, Աստծո գովասանքը (Հովհ. 12:43): Այն մարդիկ, ովքեր մարդահաճո են ու փոխզիճումների գնացող, չեն կարող երանելի, Աստծուն հաճելի լինել: Վայ այդպիսիներին, որովհետև աշխարհքը անցնում է և նրա փառքն էլ, բայց Աստծո կամքը անողը կմնա հավիտյան (Հովհ. 2:15-17):
Աշխարհը շարժվում է մեղքի ճանապարհով, նրանք չեն կարող մեզ հավանել ու սիրել, որովհետև մենք նրանց պես չենք մտածում, շարժվում ու ապրում: Աշխարհիկ մարդիկ սատանայի ծառաններն են, իսկ մենք Աստծո: Սատանան չի սիրում Աստծուն ու մարդկանց, նույնն էլ անում են նրանք, որովհետև սատանայի ծառաներն են: Նրանք լայն ճանապարհով գնում են կործանում, իսկ մենք նեղ ճանապարհով փրկություն (Մատթ. 7:13-14): Նրանք մեզ չեն կարող հասկանալ ու հավանության արժանացնել, որովհետև մենք գնում ենք հակառակ ուղղությամբ: Ընդհանրապես կենդանի ձկները նրանք են, որոնք լողում են հոսանքի ուղղությանը հակառակ, իսկ սատկած ձկները հոսանքի ուղղությամբ` որ կողմը որ հոսանքը նրանց տանի: Քննենք մեզ, արդյոք մենք կենդանի ենք Աստծո համար, թե մեռած? Աստվածաշնչի այս համարով Աստված մեզ կոչ է անում չլինել մարդահաճո ու փոխզիճումների գնացող: Բայց նաև զգուշացնում է, որ զինվորի պես պատրաստ լինենք դժվարությունների: Անգ...ЕщёԱշխարհը շարժվում է մեղքի ճանապարհով, նրանք չեն կարող մեզ հավանել ու սիրել, որովհետև մենք նրանց պես չենք մտածում, շարժվում ու ապրում: Աշխարհիկ մարդիկ սատանայի ծառաններն են, իսկ մենք Աստծո: Սատանան չի սիրում Աստծուն ու մարդկանց, նույնն էլ անում են նրանք, որովհետև սատանայի ծառաներն են: Նրանք լայն ճանապարհով գնում են կործանում, իսկ մենք նեղ ճանապարհով փրկություն (Մատթ. 7:13-14): Նրանք մեզ չեն կարող հասկանալ ու հավանության արժանացնել, որովհետև մենք գնում ենք հակառակ ուղղությամբ: Ընդհանրապես կենդանի ձկները նրանք են, որոնք լողում են հոսանքի ուղղությանը հակառակ, իսկ սատկած ձկները հոսանքի ուղղությամբ` որ կողմը որ հոսանքը նրանց տանի: Քննենք մեզ, արդյոք մենք կենդանի ենք Աստծո համար, թե մեռած? Աստվածաշնչի այս համարով Աստված մեզ կոչ է անում չլինել մարդահաճո ու փոխզիճումների գնացող: Բայց նաև զգուշացնում է, որ զինվորի պես պատրաստ լինենք դժվարությունների: Անգամ եթե պետք լինի, կարողանանք մեր կյանքը զոհաբերել Նրա համար: Միայն ուժեղները կարող են հասկանալ, թե ինչպիսի դժվարությունների միջով պիտի անցնեն, բայց շարունակեն հետևել Հիսուսին: Միայն ուժեղներն են Աստծո զավակները: Սա փորձադաշտ է ու այստեղ երևում է, թե ինչքանով է ճշմարիտ ու կենդանի մեր հավատքը, ինչքանով մեր սերը անկեղծ ու զոհաբերվող: Իհարկե, կլինեն մարդիկ, որոնք չեն լինի հոգևոր, բայց կսիրեն մեզ, դա չի նշանակի, որ մենք երանելի չենք, վայի ենք արժանի: Ինչպես Հիսուսին սիրեցին, այնպես էլ մեզ կսիրեն, ինչպես Հիսուսին ատեցին, այնպես էլ մեզ կատեն (Հովհ. 15:18-20): Բայց մեր համար պետք է կարևոր լինի ոչ թե մարդկանց կողմից սիրված կամ ատված լինելը, այլ որպեսզի սիրենք Աստծուն ու հետևենք Նրան մինչև վերջ, իսկ վերջնական արդյունքում արժանանանք Նրա գովությանն ու փառքին (Մատթ. 25:21, Հայտ. 2:10):
Նոյը և իր որդիները Աստծուց ստացել էին օրհնություն: Իսկ նա, ով ստացել էր օրհնություն, չէր կարող անիծյալ լինել: Դրա համար այդ անեծքը ընկավ Քամի որդու` Քանանի վրա: Հավանական է, որ Քանանը ուներ այն նույն բնավորության գծերը, ինչը որ իր հայրը: Կարծիք կա, որ հենց Քանանն էր, որ իր հորը տարավ Նոյի մոտ, երբ նա արբած ու մերկ էր իր վրանում: Նոյի անեծքը պայմանական էր, եթե անձնավորությունը դարձի գար Աստծուն, նա կազատվեր անեծքից ու դրա զորությունից (Հեսու 6:22-25, Եբր. 11:31, Եր. 18:7-10): Հիսուսը խաչի վրա կրեց մեր բոլորի մեղքերը ու անեծք դարձավ, որ մեզ անեծքից ազատի (Գաղ. 3:13-14): Հիսուսի շնորհքով մենք կարող ենք ազատ լինել ցանկացած տեսակի անեծքից:
Barev dzez Samvel exbayr Ter@ orhni dzez aratoren . Xndrum em kmekneq ays xosqern . Um e uxvac inch marqarei ? 2օրինաց.18 .18 Քեզ պէս մի մարգարէ վեր կկացնեմ նորանց համար իրանց եղբայրների միջիցը, եւ իմ խօսքերը նորա բերանումը կդնեմ. եւ նա կասէ նորանց ինչ որ նորան պատուիրեմ։ 19 Եւ լինի՝ այն մարդը որ չլսէ իմ խօսքերին, որ նա իմ անունովը կխօսէ, ես այն մարդիցը կպահանջեմ։
բարեվ ձեզ ,ես ուզում եմ մի հարցով դիմել ձեզ ,մի քանի տարի առաջ մեր տանը կար պատից կախված խաչ,իմ ամուսնու քույրիկը այլ հավատկի էր պաշտում աժմել է պաշտում ,մեզ հյուր եկավ և առանց կարծիք հայտնելու այտ խաչը կոտրեց ,ես շատ եմ վախենում ,որովհետև դրանից հետո անհաճողությունե թեվածում մեր տանը ,չնայած որ իմ հավատը մեծե տիրոջ և որդու հանտեպ ,ես ուզում եմ որ իմ միջից վերանա այտ կասկածը և իմ աղոտկը հասանելի լինի դիրոջը,
Դուք կարող եք ձեր հարցը գրել այս վերնագրի մեջ. ՀԱՐՑԵՐ ԵՎ ՊԱՏԱՍԽԱՆՆԵՐ ՀՈԳԵՎՈՐ ԿՅԱՆՔԻՑ: Այս վերնագրի մեջ հիմնականում գրվում են այն հարցերը, որոնք Աստվածաշնչից են:
1. «Ե՛ս եմ քո Տեր Աստվածը, որ քեզ հանեցի եգիպտացիների երկրից՝ ստրկության տնից: Ինձանից բացի այլ աստվածներ չպիտի լինեն քեզ համար: 2. Վերևում՝ երկնքում, ներքևում՝ երկրի վրա, և երկրի խորքի ջրերի մեջ եղած որևէ բանի նմանությամբ քեզ կուռքեր չպիտի կերտես: Չպիտի երկըրպագես ու չպիտի պաշտես դրանց, որովհետև ե՛ս եմ քո Տեր Աստվածը՝ մի նախանձոտ Աստված. հայրերի մեղքերի համար պատժում եմ որդիներին, ինձ ատող մարդկանց նույնիսկ երրորդ ու չորրորդ սերնդին, իսկ ինձ սիրող ու իմ հրամանը կատարող մարդկանց մինչև հազարերորդ սերնդին ողորմում եմ: 3. Քո Տեր Աստծո անունն զուր տեղը չպիտի արտասանես, որովհետև Տերը արդար չի համարում նրան, ով իր անունը զուր տեղն է արտասանում: 4. Հիշի՛ր շաբաթ օրը, որպեսզի սուրբ պահես այն: Վեց օր պիտի աշխատես և պիտի կատարես քո բոլոր գործերը: Յոթներորդ օրը քո Տեր Աստծու շաբաթ օրն է: Այդ օրը դու ոչ մի գործ չպիտի անես, ոչ էլ քո տղան ու աղջիկը, քո ծառան ու քո աղախինը, քո էշն ու քո եզը, քո բոլոր անասունները, քեզ
...ЕщёԱստուծո 10 պատվիրանները
1. «Ե՛ս եմ քո Տեր Աստվածը, որ քեզ հանեցի եգիպտացիների երկրից՝ ստրկության տնից: Ինձանից բացի այլ աստվածներ չպիտի լինեն քեզ համար: 2. Վերևում՝ երկնքում, ներքևում՝ երկրի վրա, և երկրի խորքի ջրերի մեջ եղած որևէ բանի նմանությամբ քեզ կուռքեր չպիտի կերտես: Չպիտի երկըրպագես ու չպիտի պաշտես դրանց, որովհետև ե՛ս եմ քո Տեր Աստվածը՝ մի նախանձոտ Աստված. հայրերի մեղքերի համար պատժում եմ որդիներին, ինձ ատող մարդկանց նույնիսկ երրորդ ու չորրորդ սերնդին, իսկ ինձ սիրող ու իմ հրամանը կատարող մարդկանց մինչև հազարերորդ սերնդին ողորմում եմ: 3. Քո Տեր Աստծո անունն զուր տեղը չպիտի արտասանես, որովհետև Տերը արդար չի համարում նրան, ով իր անունը զուր տեղն է արտասանում: 4. Հիշի՛ր շաբաթ օրը, որպեսզի սուրբ պահես այն: Վեց օր պիտի աշխատես և պիտի կատարես քո բոլոր գործերը: Յոթներորդ օրը քո Տեր Աստծու շաբաթ օրն է: Այդ օրը դու ոչ մի գործ չպիտի անես, ոչ էլ քո տղան ու աղջիկը, քո ծառան ու քո աղախինը, քո էշն ու քո եզը, քո բոլոր անասունները, քեզ մոտ գտնվող օտարականն ու քեզ մոտ բնակվող պանդուխտը, որովհետև Տեր Աստված վեց օրում ստեղծեց երկինքն ու երկիրը, ծովն ու այն ամենը, ինչ դրանց մեջ է, իսկ յոթներորդ օրը հանգստացավ: Դրա համար էլ Տերն օրհնեց յոթներորդ օրը և այն սուրբ հռչակեց: 5. Պատվի՛ր քո հորն ու քո մորը, որպեսզի բարիք գտնես, երկար ապրես բարեբեր այն երկրի վրա, որ Տեր Աստված տալու է քեզ: 6. Մի՛ սպանիր: 7. Մի՛ շնացիր: 8. Մի՛ գողացիր: 9. Քո հարևանի դեմ սուտ վկայություն մի՛ տուր: 10. Ո՛չ քո մերձավորի տան, ո՛չ նրա ագարակի վրա աչք մի՛ ունեցիր: Ո՛չ քո մերձավորի կնոջ վրա, ո՛չ նրա ծառայի վրա, ո՛չ նրա աղախնու վրա, ո՛չ նրա եզան վրա, ո՛չ նրա էշի վրա, ո՛չ նրա անասունի վրա, ո՛չ այն ամենի վրա, ինչ քո մերձավորինն է, աչք մի՛ ունեցիր»:
Քանի դեռ մարդը ապրում է երկրի վրա, նա ունի շանս ապաշխարելու ու փրկվելու: Բայց նա չպետք է չարաշահի Աստծո բարությունը, որովհետև եթե որևէ մեկը մեղք գործի դրանից հետո թողություն ստանալու հույսով, կարող է հնարավորություն չունենա ապաշխարության, որովհետև մենք չգիտենք ինչ կլինի մեր հետ մի քանի րոպե հետո:
Աստծո բոլոր պատվիրանները խտացված ձևով այս երկուսն են. սիրել Աստծուն ամբողջ մտքով, ամբողջ սրտով, ամբողջ հոգով և կարողությամբ և երկրորդը դրա պես՝ սիրել մեր ընկերոջը մեր անձի պես:
Ամեն մարդ ունի ազատ կամք, Աստված է մեզ այդպիսին ստեղծել: Աստված հարգում է մարդու ընտրության իրավունքը և ոչ ոքու կամքի վրա չի բռնանում: Աստված բոլորի համար բարին ու փրկությունն է ուզում (Ա Տիմ. 2:4), բայց Նա չի կարող նրանց փոխարեն ընտրություն կատարել (Բ Օր. 30:15, 19, Մատթ. 7:13, Ղուկ, 13:24): Իսկ ինչ վերաբերվում է փարավոնին. փարավոնի մասին գրված է, որ սկզբում նա էր իր սիրտը համառորեն խստացնում Աստծո առաջ: Երբ որ մարդը երկար ժամանակ խստացնում է իր սիրտը, կարող է և զրկվել փրկվելու, բժշկվելու, ողորմություն ստանալու հնարավորությունից (Առ. 29:1): Մարդը ինչ որ ցանում է, այն էլ հնձում է: Աստված ծաղր չի լինում, նա ծաղրում է Իրեն ծաղրողներին (Գաղ. 6:7-8): Եթե մեկը առհամարում է Աստծո քաղցրությունը, նա իր անձի համար Աստծո բարկությունն է դիզում (Հռ. 2:4): Աստվածաշնչում ուրիշ տեղ ես չեմ հիշում, որ Աստված մարդու սիրտը խստացնի:
Երբ որ հրեաները Աբրահամին կոչում էին. ՙհայր Աբրահամ՚, ի նկատի չունեին, որ Աբրահամը իրենց անմիջական հայրն էր, այլ որ նրանք Աբրահամի ժառանգներն էին: Նույն ձևով էլ ՙԴավիթի Որդի՚ ասելով ի նկատի ունեին այն, որ Հիսուսը Դավիթի սերունդից էր Մատթ. 1:1: Մարգարեների կողմից դարեր առաջ խոստացված մեսիան պետք է լիներ Դավիթի սերունդից:
Բարև ձեզ: Ես երկար ժամանակ այս հարցերի էջին պատասխաններ չէի գրում, թեկուզև հարցերը շատ էին, զբաղվածության պատճառով: Այսուհետ կփորձեմ հնարավորինս այդ բոլոր հարցերին պատասխանել: Ձեր նշած հարցի վերաբերյալ շատ մանրամասն գրել եմ ՙ՚Հարցեր և պատասխաններ հոգևոր կյանքից՚՚ վերնագրի մեջ: Ցավոք սրտի, ինչ-ինչ պատճառներով այդ վերնագիրը չի պահվել մեր գրուպայում, ջնջվել է: Կփորձեմ ձեր հարցին հակիրճ պատասխանել: Պողոսը իր գրվածքներում միայն մեկ անգամ է նշել կնոջ գլխաշոր կապելու մասին: Դա գրել է Կորնթացիների եկեղեցուն (Ա Կոր. 11:3-16): Այստեղ Պողոս առաքյալը սովորեցնում է Կորնթոսի եկեղեցու քույրերին, որ նրանք աղոթք անելիս կամ մարգարեանալիս իրենց գլուխները գլխաշորով ծածկեն: Սա Աստվածաշնչի ամենադժվար հասկանալի ու վիճաբանությունների առիթ տվող համարներից մեկն է: Կան շատ առողջ եկեղեցիներ, որտեղ քույրերը գլխաշորը կապած են աղոթում, ծառայությանը մասնակցում կամ ծառայում: Բայց կան նաև շատ առողջ եկեղեցիներ, որտեղ կանայք աղոթելուց, հոգևոր ծառայությանը մասնակցելուց կամ ծառայելուց գլխաշոր չեն կապում: Առաջին...ЕщёԲարև ձեզ: Ես երկար ժամանակ այս հարցերի էջին պատասխաններ չէի գրում, թեկուզև հարցերը շատ էին, զբաղվածության պատճառով: Այսուհետ կփորձեմ հնարավորինս այդ բոլոր հարցերին պատասխանել: Ձեր նշած հարցի վերաբերյալ շատ մանրամասն գրել եմ ՙ՚Հարցեր և պատասխաններ հոգևոր կյանքից՚՚ վերնագրի մեջ: Ցավոք սրտի, ինչ-ինչ պատճառներով այդ վերնագիրը չի պահվել մեր գրուպայում, ջնջվել է: Կփորձեմ ձեր հարցին հակիրճ պատասխանել: Պողոսը իր գրվածքներում միայն մեկ անգամ է նշել կնոջ գլխաշոր կապելու մասին: Դա գրել է Կորնթացիների եկեղեցուն (Ա Կոր. 11:3-16): Այստեղ Պողոս առաքյալը սովորեցնում է Կորնթոսի եկեղեցու քույրերին, որ նրանք աղոթք անելիս կամ մարգարեանալիս իրենց գլուխները գլխաշորով ծածկեն: Սա Աստվածաշնչի ամենադժվար հասկանալի ու վիճաբանությունների առիթ տվող համարներից մեկն է: Կան շատ առողջ եկեղեցիներ, որտեղ քույրերը գլխաշորը կապած են աղոթում, ծառայությանը մասնակցում կամ ծառայում: Բայց կան նաև շատ առողջ եկեղեցիներ, որտեղ կանայք աղոթելուց, հոգևոր ծառայությանը մասնակցելուց կամ ծառայելուց գլխաշոր չեն կապում: Առաջին հայացքից մեզ թվում է, թե այդ եկեղեցիներից մեկը մոլորված է: Բայց դա այդպես չէ, նրանք երկուսն էլ չեն կարող միևնույն հարցի վերաբերյալ ճիշտ լինել, բայց դա չի նշանակում, որ նրանցից մեկը մոլորված է: Քրիստոնեական կյանքում կան առաջնային հարցեր, որոնք քրիստոնեական կյանքի ու վարդապետության հիմքերն են, բայց կան նաև երկրորդական հարցեր: Գլխաշոր կապել-չկապելը երկրորդական հարց է, դրա պատճառով ոչ ոք դժոխք չի գնա: Ընդունված քրիստոնական նշանաբան կա. ՙ՚Առաջնային հարցերում միաբանություն, երկրորդական հարցերում ազատություն և ամեն բանում սեր՚՚: Առաջին դարում էլ կար նման խնդիր, դա խոզի միս ուտել-չուտելու խնդիրն էր ու դրա նման էլի երկրորդական հարցեր (Հռ. 14 գլ.): Պողոսը բացատրում էր, որ այն մարդը, որի խղճմտանքը ազատ է, կարող է խոզի միս ուտել, որովհետև դա մեղք չէ, բայց եթե մեկը չի համարձակվում խոզի միս ուտել և մտածում է մեղք է գործում, թող չուտի: Իրական քրիստոնեական մոտեցումը ոչ թե այն է, որ վերևից նայենք նրանց, ովքեր մեր պես չեն մտածում ու հասկանում, այլ կարողանանք համբերատարությամբ բացատրենք ճշմարտությունը, ներող լինենք ու կարողանանք այդ ամենի մեջ մնալ սիրո մեջ:
Ես այս էջի մեջ չեմ կարող ամբողջությամբ բացատրել իմ հասկացածը այդ հարցի մասին, սա շատ խորը թեմա է, որի վերաբերյալ շատ գրքեր են գրվել: Ես միայն գործնական առաջարկություն կանեմ, որ զգուշանանք այս ամենի մեջ անարգել մեր պես չմտածող քույր-եղբայրներին: Ես առաջարկում եմ զգուշանալ ծայրահեղություններից: Ծայրահեղություններից մեկն այն է, որ հոգևոր քույրիկը գնում է մի տեղ, որտեղ բոլոր քույրերը գլխաշոր են կապում աղոթելուց, իսկ ինքը համառորեն մերժում է: Մի թե արժե այդպես վարվել? Չէ որ հենց Պողոս առաքյալը գրում է, որ հրեայի հետ հրեա է, որ հրեային շահի, իսկ հույնի հետ հույն, որ հույնին շահի: Պողոսը ոչ թե կեղծավոր էր ու քամելյանի պես իր դիմակներ էր փոխում, ոչ, նա նույնիսկ հանդիմանում էր Պետրոսին կողծավորության համար: Այլ նա ունենալով իր համոզմունքները, փորձում է չվիրավորել նրանց: Ծայրահեղություններից մեկն էլ այն է, որ հոգևոր քույրիկը հայտնվում է մի վայրում, որտեղ աղոթք են բարձրացնում առ Աստված, բայց նրա մոտ գլխաշոր չկա: Դրա համար նա կամ իր գլխին է գցում ինչ պատահի, կամ հրաժարվում է աղոթքից: Բ...ЕщёԵս այս էջի մեջ չեմ կարող ամբողջությամբ բացատրել իմ հասկացածը այդ հարցի մասին, սա շատ խորը թեմա է, որի վերաբերյալ շատ գրքեր են գրվել: Ես միայն գործնական առաջարկություն կանեմ, որ զգուշանանք այս ամենի մեջ անարգել մեր պես չմտածող քույր-եղբայրներին: Ես առաջարկում եմ զգուշանալ ծայրահեղություններից: Ծայրահեղություններից մեկն այն է, որ հոգևոր քույրիկը գնում է մի տեղ, որտեղ բոլոր քույրերը գլխաշոր են կապում աղոթելուց, իսկ ինքը համառորեն մերժում է: Մի թե արժե այդպես վարվել? Չէ որ հենց Պողոս առաքյալը գրում է, որ հրեայի հետ հրեա է, որ հրեային շահի, իսկ հույնի հետ հույն, որ հույնին շահի: Պողոսը ոչ թե կեղծավոր էր ու քամելյանի պես իր դիմակներ էր փոխում, ոչ, նա նույնիսկ հանդիմանում էր Պետրոսին կողծավորության համար: Այլ նա ունենալով իր համոզմունքները, փորձում է չվիրավորել նրանց: Ծայրահեղություններից մեկն էլ այն է, որ հոգևոր քույրիկը հայտնվում է մի վայրում, որտեղ աղոթք են բարձրացնում առ Աստված, բայց նրա մոտ գլխաշոր չկա: Դրա համար նա կամ իր գլխին է գցում ինչ պատահի, կամ հրաժարվում է աղոթքից: Բայց իրականում Աստված նայում է աղոթողի գլխի վրայի պարունակությանը, թե աղոթողի սրտին? Մի թե եթե քնելուց առաջ երբ որ մեկը իր մտքում ուզում է աղոթել ու փառաբանել Աստծուն, նա պարտադիր գլխաշոր է կապում, որ Աստված լսի նրան? Պողոսը սովորեցնում է, որ մենք միշտ աղոթող լինենք: Եթե այդպես է, այդ քույրիկները պետք է գլխաշորները իրենց գլուխներից չհանեն: Մտածում եմ, որ մենք պետք է այս հարցի շուրջ ծայրահեղական մոտեցում չունենանք: Կարծում եմ սա մի բան է քրիստոնեական եկեղեցում, որի շնորհիվ երևում է արդյոք մենք քրիստոնեական կյանքում ինչքանով ենք հասուն: Ինչքանով որ կարողանում ենք հարգել ու սիրել մեր հասկացողությունից տարբեր հասկացողություն ունեցող մեր քրոջն և եղբորը, այնքանով էլ հասուն ենք (Հռ. 15:1):
Այսպիսի մի խոսք կա. ՙՙՆա ով ծնվում է մեկ անգամ, մեռնում է երկու անգամ: Իսկ նա, ով ծնվում է երկու անգամ, մեռնում է մեկ անգամ՚՚: Փորձեմ բացատրել: Մենք բոլորս մեկ անգամ ծնվել ենք մեր մորից: Բայց ծնվել ենք մեղքով ու մեր գործած մեղքերի համար ոչ միայն մահանալու ենք և ամեն ինչ վերջանալու է, այլ կանգնելու ենք Աստծո առաջ ու հաշիվ ենք տալու մեր ապրած կյանքի համար: Այն մարդիկ, որոնք չեն կարողանա հաշիվ տալ Աստծուն իրանց ապրած կյանքի համար, կգցվեն դժոխք, որը երկրորդ մահն է՝ հավիտենական տանջանքներ կրակե լճում: Իսկ այդ կարգի մարդկանց մեջ մտնում ենք բոլորս՝ առանց բացառության: Բայց կա նաև շանս, հնարավորություն այդ վիճակից ազատվելու համար: Դա մեր երկրավոր ծնունդից բացի ունենալ նաև երկրորդ ծնունդը Աստծուց, որը այլ կերպ կոչվում է վերստին ծնունդ (Հովհ. 3:3-21): Այն մարդիկ, որոնք հավատում են խաչի վրա մեր համար Հիսուսի կատարած գործին, զղջում են իրանց մեղավոր ապրած կյանքի համար, խնդրում են Աստծուց մեղքերի թողություն, ովքեր հավատում են Հիսուսի հարությանը և Հիսուսին հռչակում են իրենց կյանքի Տերը, վերստին ծնվում...ЕщёԱյսպիսի մի խոսք կա. ՙՙՆա ով ծնվում է մեկ անգամ, մեռնում է երկու անգամ: Իսկ նա, ով ծնվում է երկու անգամ, մեռնում է մեկ անգամ՚՚: Փորձեմ բացատրել: Մենք բոլորս մեկ անգամ ծնվել ենք մեր մորից: Բայց ծնվել ենք մեղքով ու մեր գործած մեղքերի համար ոչ միայն մահանալու ենք և ամեն ինչ վերջանալու է, այլ կանգնելու ենք Աստծո առաջ ու հաշիվ ենք տալու մեր ապրած կյանքի համար: Այն մարդիկ, որոնք չեն կարողանա հաշիվ տալ Աստծուն իրանց ապրած կյանքի համար, կգցվեն դժոխք, որը երկրորդ մահն է՝ հավիտենական տանջանքներ կրակե լճում: Իսկ այդ կարգի մարդկանց մեջ մտնում ենք բոլորս՝ առանց բացառության: Բայց կա նաև շանս, հնարավորություն այդ վիճակից ազատվելու համար: Դա մեր երկրավոր ծնունդից բացի ունենալ նաև երկրորդ ծնունդը Աստծուց, որը այլ կերպ կոչվում է վերստին ծնունդ (Հովհ. 3:3-21): Այն մարդիկ, որոնք հավատում են խաչի վրա մեր համար Հիսուսի կատարած գործին, զղջում են իրանց մեղավոր ապրած կյանքի համար, խնդրում են Աստծուց մեղքերի թողություն, ովքեր հավատում են Հիսուսի հարությանը և Հիսուսին հռչակում են իրենց կյանքի Տերը, վերստին ծնվում են: Այսպիսիները իրենց հետագա կյանքը ապրում են Աստծով ու Աստծո փառքի համար, որը ավելի ուրախ, իմաստալից, երջանիկ ու զորավոր կյանք է: Մենք, ճիշտ է, մի օր մահանալու ենք, բայց երկրորդ մահը մեզ չի վնասի: Իրականում քրիստոնյայի համար մահը՝ կյանքի մայրամուտը հավիտենական կյանքի արշալույն է Աստծո հետ հավիտենության մեջ: Երբ որ այս ամենը հասկանալուց հետո նայում ենք Աստվածաշնչային այն համարին, որ երանի ննջեցյալներին, մենք ասում ենք. իրոք երանի: Եթե դուք իրոք ճշմարիտ քրիստոնյա եք, ուրեմն վախենալու բան չունեք, նույնիսկ մահից: Իսկ եթե քրիստոնյա չեք, ուրեմն ապաշխարեք, վերստին ծնվեք, դարձեք Աստծո զավակ ու երանելի:
Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Комментарии 273
1. «Ե՛ս եմ քո Տեր Աստվածը, որ քեզ հանեցի եգիպտացիների երկրից՝ ստրկության տնից: Ինձանից բացի այլ աստվածներ չպիտի լինեն քեզ համար:
...ЕщёԱստուծո 10 պատվիրանները2. Վերևում՝ երկնքում, ներքևում՝ երկրի վրա, և երկրի խորքի ջրերի մեջ եղած որևէ բանի նմանությամբ քեզ կուռքեր չպիտի կերտես: Չպիտի երկըրպագես ու չպիտի պաշտես դրանց, որովհետև ե՛ս եմ քո Տեր Աստվածը՝ մի նախանձոտ Աստված. հայրերի մեղքերի համար պատժում եմ որդիներին, ինձ ատող մարդկանց նույնիսկ երրորդ ու չորրորդ սերնդին, իսկ ինձ սիրող ու իմ հրամանը կատարող մարդկանց մինչև հազարերորդ սերնդին ողորմում եմ:
3. Քո Տեր Աստծո անունն զուր տեղը չպիտի արտասանես, որովհետև Տերը արդար չի համարում նրան, ով իր անունը զուր տեղն է արտասանում:
4. Հիշի՛ր շաբաթ օրը, որպեսզի սուրբ պահես այն: Վեց օր պիտի աշխատես և պիտի կատարես քո բոլոր գործերը: Յոթներորդ օրը քո Տեր Աստծու շաբաթ օրն է: Այդ օրը դու ոչ մի գործ չպիտի անես, ոչ էլ քո տղան ու աղջիկը, քո ծառան ու քո աղախինը, քո էշն ու քո եզը, քո բոլոր անասունները, քեզ
1. «Ե՛ս եմ քո Տեր Աստվածը, որ քեզ հանեցի եգիպտացիների երկրից՝ ստրկության տնից: Ինձանից բացի այլ աստվածներ չպիտի լինեն քեզ համար:
2. Վերևում՝ երկնքում, ներքևում՝ երկրի վրա, և երկրի խորքի ջրերի մեջ եղած որևէ բանի նմանությամբ քեզ կուռքեր չպիտի կերտես: Չպիտի երկըրպագես ու չպիտի պաշտես դրանց, որովհետև ե՛ս եմ քո Տեր Աստվածը՝ մի նախանձոտ Աստված. հայրերի մեղքերի համար պատժում եմ որդիներին, ինձ ատող մարդկանց նույնիսկ երրորդ ու չորրորդ սերնդին, իսկ ինձ սիրող ու իմ հրամանը կատարող մարդկանց մինչև հազարերորդ սերնդին ողորմում եմ:
3. Քո Տեր Աստծո անունն զուր տեղը չպիտի արտասանես, որովհետև Տերը արդար չի համարում նրան, ով իր անունը զուր տեղն է արտասանում:
4. Հիշի՛ր շաբաթ օրը, որպեսզի սուրբ պահես այն: Վեց օր պիտի աշխատես և պիտի կատարես քո բոլոր գործերը: Յոթներորդ օրը քո Տեր Աստծու շաբաթ օրն է: Այդ օրը դու ոչ մի գործ չպիտի անես, ոչ էլ քո տղան ու աղջիկը, քո ծառան ու քո աղախինը, քո էշն ու քո եզը, քո բոլոր անասունները, քեզ մոտ գտնվող օտարականն ու քեզ մոտ բնակվող պանդուխտը, որովհետև Տեր Աստված վեց օրում ստեղծեց երկինքն ու երկիրը, ծովն ու այն ամենը, ինչ դրանց մեջ է, իսկ յոթներորդ օրը հանգստացավ: Դրա համար էլ Տերն օրհնեց յոթներորդ օրը և այն սուրբ հռչակեց:
5. Պատվի՛ր քո հորն ու քո մորը, որպեսզի բարիք գտնես, երկար ապրես բարեբեր այն երկրի վրա, որ Տեր Աստված տալու է քեզ:
6. Մի՛ սպանիր:
7. Մի՛ շնացիր:
8. Մի՛ գողացիր:
9. Քո հարևանի դեմ սուտ վկայություն մի՛ տուր:
10. Ո՛չ քո մերձավորի տան, ո՛չ նրա ագարակի վրա աչք մի՛ ունեցիր: Ո՛չ քո մերձավորի կնոջ վրա, ո՛չ նրա ծառայի վրա, ո՛չ նրա աղախնու վրա, ո՛չ նրա եզան վրա, ո՛չ նրա էշի վրա, ո՛չ նրա անասունի վրա, ո՛չ այն ամենի վրա, ինչ քո մերձավորինն է, աչք մի՛ ունեցիր»: