Երեքնուկ - Յարութ Փ.

ԵՐԵՔՆՈԻԿ Պարոյր Սեւակ Ա՜խ, ես գիտեմ, չէիր սիրում, Հիմա գիտեմ ես անկասկած... Վազվըզում ենք մենք սէզերում, Խոտերի մէջ խոնաւ ու թաց: Յետոյ նստում ուրախ ու գոհ, Երեքնուկի թուփ ենք խաղում Եւ այդ ծանօթ երեքնուկով, «Սիրեմ-սիրեմ» անվերջ, խաղում: Անուններում երեք հոգու Եւ դո՛ւ կաս միշտ, եւ ե՛ս միշտ կամ: Քո անունն եմ ես միշտ պոկում, Իսկ դու իմը` ո՜չ մի անգամ: Որքա՜ն անգամ եմ ես վանել Տխուր մտքերն ինձնից հեռու Եւ վախեցել եմ միտք անել, Որ դու... որ դու ինձ չես սիրում: Չէ, ինձ չէի՛ր, չէի՛ր սիրում... Թէ չէ - ի՞նչ է, բա՞րդ էր այնքան Գտնել երեք անուններում Իմ անունը գէթ մի անգամ: