Ангин Кесян

ԿԱՐՈՒՆԸ ԷԳԱՎ

Ծըմեռը չի ուզիլ էշտուշ, Կարունն ա̈լ կուզա̈ էգուշ, Քիչ մը էրգըն վիջեցին, Վեռճաբես որոշեցին Ծմեռն աստավ.֊Էշտոմ հոնկշիմ Ուշ մը կուկոմ որ ցույդ պերիմ։ Արևն ա̈լ ա̈դ բեդ գըներ, Հընոր օռտալուղը դակծըներ։ Սար ու ծոր գանանչ հակոն, Ձառ ու ձաղիգ ձաղգեծոն, Պընուտինը զայտեծավ, Օռտալուղը հոմով լըցվավ։ Ձաղիգնին պացին աչիգնին, Մեղվընին համան ժըմնեցին, Ջինջխուգնին նա̈յրեցին երկուշ, Ֆըռֆըռուշ ու ձըլվըլուշ։ Ձիձեռնագնին ա̈լ էգոն, Թելին վըրըն շարվեցոն Որոշին գու` ի՞նչ ընին, Պունը շիդգի՞ն տա̈` նորը շինին։ Միլլա̈տն ա̈լ շադ ուրախծավ, Այդերուն պոնուշ էլավ, Թիթեռն ա̈լ որ ձաղգին նստավ, Հավդըծին որ կարուն էգավ։ Անգին Քեսյան 10. 04. 26թ