Юрий Боровицкий

*** Ў нерушы лютага, Ў сцюжы закутага, Кусцік ляшчыны цвіце. А што той ляшчыне Да лёду Айчыны? Звыклася з лёсам, расце... І што той ляшчыне Да пышнай каліны, Хоць непрыкметна цвіце? Ў суровыя зімы Халоднай...

*** Ружовы захад бачу я праз сосны. Агністы захад зноў на схіле дня. Грамнічны дзень спакойны і марозны. Не хутка прыйдзе, значыцца, вясна. А я ў сваю вясну даўно не веру. Яна, хоць хуткаплы...

*** Зімовы лес. І ноч глядзіць савою. І толькі цень ад крылаў мільгане, І поўня над сасновай галавою Саве-сяброўцы быццам бы кіўне. Ад піску мышы ноч расплюшчыць вочы І зноў засне – у снеж...