Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации

Левая колонка

მარიამ ბოძიაშვილი

Последний визит: 6 авг 2025

Фильтр

Заметки Увлечения

მარიამ ბოძიაშვილი

13 июл 2016

Умоляю тебя, перестань приходить в мои сны...
Они лезвием ржавым кромсают мне душу ночами,
Они рвут безнадежно разбитое сердце в куски,
Сыплют соль так нещадно на всё еще свежие раны.
Умоляю тебя, перестань приходить в мои сны...
Эта боль разрывает мне связки глухими рыданьями,
Она словно безумство меня накрывает в ночи,
Хуже всякого яда она отравляет мне память.
Умоляю тебя, прекрати приходить в мои сны!
Это слишком уже, да и время не лечит давно.
Все закончилось, ну так пусть все к чертям летит!
Нам обоим когда-нибудь станет почти все равно.
Заклинаю тебя, перестань приходить в мои сны!
Я прошу тебя, я тебя на коленях молю,
Прекрати эту пытку, мне просто так хочется жить...
Н

მარიამ ბოძიაშვილი

28 июн 2016

"როგორ მიყვარს უბრალო და ნამდვილი ადამიანები... უბრალოები და ნამდვილები ურთიერთობაში, უბრალოები და ნამდვილები ყველაფერში... ადამიანები, რომლებსაც არ ეშინიათ სულელური შთაბეჭდილების დატოვების, არ ეშინიათ შტერობის თქმის და შემდეგ საკუთარი თავის დაცინვის... ასეთი ადამიანების გვერდით ვიხსნებით და ვთავისუფლდებით, იმიტომ რომ ქვეცნობიერად ვხვდებით, რომ - აქ არ არის საჭირო "ტიპობა" და "მასკი შოუ" - აქ ყველა ნამდვილია, ყველა შინაურია."
//დათო ტურაშვილი//

მარიამ ბოძიაშვილი

25 июн 2016

გესმის? ჩემი გესმის?
გაიმეტე დროის ნაგლეჯი ჩემთვის…
მიყურე! თვალებში მიყურე!
რადაც გინდა, იმად მიგულე…
გაჩერდი! ოღონდ გაჩერდი!
დიდი ხანია სიტყვებს ვარჩევდი–
მოგიყვე, უბრალოდ უნდა მოგიყვე,
რუხი როგორ მოდის დღე
მზესთან ერთად ყოველ დილას,
და აციმციმებს ჩამსხვრეულ მინას…
გითხრა, ნება მომეცი გითხრა,
როგორ ჭამს გულს ღამე– ვირთხა,
როგორ უთვალავჯერ დავნებდი ლამის–
შენ! შენ ხარ სისხლი ღამის!
შენით ძგერს მისი გაუმაძღარი გული–
გასაქცევი გასაღები შენშია დამარხული…
მე კი მარტოდ ურჩხულებს უნდა ვებრძოლო,
ტკივილს ტყვიამფრქვევით ღიმილი ვესროლო,
და ვისუნთქო იმედით რომ გნახავ ხვალ–
მაგრამ არა, შენთვის ხომ სულერთი ვარ…
ვარ, და რა მერე? რა?!!
დავუჯერო რჩევებს, ვიპოვო სხვა?
შენც ალბათ გენდომება ეს,
რომ სხვას ვუძღ